Landbouwbeleid

Met veel emotie en trots sprak BBB-fractievoorzitter Caroline van der Plas over de landbouwplannen van het beoogde nieuwe kabinet. Zorgen over de haalbaarheid wuift ze weg, want ‘we gaan het gewoon doen’.

Op het moment dat ik deze column schrijf, zit ik te kijken naar Op1 waar gespeculeerd wordt over de nieuwe minister-president. “Het belooft nachtwerk te worden”, hoor ik de verslaggever zeggen. Ik begrijp dat de kans groot is dat het Ronald Plasterk wordt, ervan uitgaande dat we een dezer dagen daadwerkelijk een nieuw kabinet hebben.

Hoop, lef en trots. Dat is het motto van het nieuwe extreemrechtse kabinet. “De zon gaat weer schijnen in Nederland”, aldus Geert Wilders.

De klimaat-, biodiversiteit- en wateropgaven in Nederland hebben onvoldoende voortgang en de landbouw heeft niet genoeg perspectief, omdat we vastzitten in het bestaande landbouwsysteem. De kosten die zijn gekoppeld aan transformatie naar een eigentijds, volhoudbaar landbouwsysteem worden onterecht bij de boer neergelegd.

Boerenorganisaties zijn laaiend enthousiast over het hoofdlijnenakkoord. Ze zien er belangrijke eigen strijdpunten in terug. Zelfs FDF is lovend. Natuur- en milieuorganisaties zijn in zak en as.

Oppositiepartijen reageren verdeeld op de landbouwplannen van de nieuwe coalitie. SGP en CDA zijn positief, al is de laatste wel bezorgd over de uitwerking ervan. Ook ChristenUnie is zeer bezorgd over de haalbaarheid van de plannen en ziet liever een nationaal landbouwbeleid dan de hoop vestigen op Brussel.

Het nieuwe kabinet gaat keihard knokken voor boeren. Dat zegt Caroline van der Plas (BBB). Boeren moeten weer baas worden op eigen bedrijf door maatwerkaanpak in plaats van generiek beleid.

Trots, lef en hoop en het kunnen verdienen van een goede boterham zijn de kern van het land- en tuinbouw-, visserij- en natuurbeleid. Dat zijn de uitgangspunten van het nieuwe kabinet van PVV, VVD, NSC en BBB.

Nu de kabinetsformatie een nieuwe fase ingaat, is de vraag wie Piet Adema op gaat volgen als landbouwminister.

Forum voor Democratie is meer afwezig dan aanwezig bij landbouwdebatten. En als de partij er is, dan is het meestal om even een punt te maken. Inhoudelijk draagt de partij nauwelijks iets bij.