‘Goedkoop of echt lekker’

Consument kiest voor smaak en gemak, niet voor dierenwelzijn.De consument snapt het niet, wil het niet snappen, of is niet bereid om extra te betalen. Dat is de conclusie die we moeten trekken als het gaat om vleesconcepten. En dat is geen nieuws. Wij als agrarische sector zien al veel langer dat we te maken hebben met 2 partijen: de burger met wensen en de consument met de dichte knip.Imago gangbaarNog frustrerender vind ik het feit dat mensen niet snappen wat ze kopen. Men koopt biologisch, omdat gedacht wordt dat het gezonder is, terwijl dan juist extra betaald wordt voor dierenwelzijn zoals vrije uitloop. Alles moet duurzaam zijn, maar het feit dat dierenwelzijn en milieu vaak haaks tegenover elkaar staan, wordt door de consument niet echt begrepen. Veel mensen beseffen ook niet dat het gangbare vlees in Nederland kwalitatief van wereldtop is en misschien wel het beste is als het gaat om duurzaamheid en milieu. Het imago van gangbaar is echter te laag en om dit te verbeteren zou ik voorstellen om ‘gangbaar’ te vervangen door bijvoorbeeld ‘kwaliteit’.MeerwaardeDiverse ‘marktkenners’ zoals banken, dierenwelzijnsorganisaties en ministeries praten al jaren over het produceren in concepten om zo een meerwaarde te creëren. Wij als Nederlandse varkenshouderij zouden de concurrentie met het buitenland niet meer aankunnen. Schaalvergroting zou geen oplossing meer zijn.Als voorbeeld werd daarvoor onder andere het Hamletz-vlees genoemd. Om het beleid en de visie van de ‘marktkenners’ te onderbouwen, werd de familie Ten Have met hun vleesconcept verkozen tot Agrarisch Ondernemer van 2019. Een prachtig initiatief dat door de jury is omschreven als boegbeeld voor de varkenshouderij en als voorbeeld van hoe je je kunt onderscheiden met concepten. Moeilijk je te onderscheiden in de wirwar van conceptenHamletz-vlees uit de schappenNog geen 3 maanden later wordt het vlees door de supermarkten uit de schappen gehaald, omdat het niet verkoopt. Het geeft eens te meer aan hoe moeilijk het is om je te onderscheiden in de wirwar van concepten. De consument ziet het niet meer. Wat is nu het verschil tussen 1-, 2- of 3-sterrenvlees en is biologisch nu wel of niet gezond? Hamletz heeft een sterk verhaal met de circulaire kringlopen, maar de consument weet het blijkbaar niet te vinden, vindt het te duur of proeft te weinig verschil.Inspelen op smaakDat laatste is in mijn ogen een cruciale factor. Ik geloof wel in concepten, maar denk dat we veel meer moeten inspelen op smaak en gemak. En dat kan ook goed met standaard ‘kwaliteitsvlees’. Als ik zie hoe lang de rijen zijn bij festivals voor de foodtrucks met pulled pork, dan ben ik overtuigd dat de consument wel extra wil betalen, maar uitsluitend voor smaak en gemak en niet voor dierenwelzijn en milieu. Hoe mooi het verhaal ook is, de consument koopt alleen wat goedkoop is of wat hij echt lekker vindt.