Columns

Boeren waren vroeger een vanzelfsprekendheid. Nu zijn ze de kop van Jut. Onzekerheid over de toekomst is slopend.

De weken op de praktijkscholen vroeger waren intens. We leerden veel. Jammer dat ze weg zijn.

Verdriet, teleurstelling of vertwijfeling kunnen om aandacht vragen als geen van je kinderen het bedrijf wil voortzetten.

Boerderijhond Finn is overal bij, rent op topsnelheid rond en snapt alles. Ook wat de borstel betekent.

Op een boerderij heb je niet alleen heel veel wasgoed. Ook de vlekken zijn een klasse apart. Wasmachines draaien bijna continu. Een schone was is belangrijk.

Soms dwingen de omstandigheden je om keuzes te maken. Je weet dat het zo niet verder kan. Maar hoe dan wel?

Astro en Toto, heten onze twee geiten. Een apart verblijf is in de maak. We stallen ze in een kalverhok waar ze ruimte zat hebben.

Wie stopt met de boerderij of dat overweegt, is kwetsbaar. En dan bemoeien zich er ook nog allerlei betweters mee.

We zijn allebei flink ziek, maar als boer werk je gewoon door. Na 10 dagen besluit ik toch de dokter te bellen.

Hoe gaat het? Oh, goed hoor. Hoe vaak zeggen we dat terwijl het eigenlijk helemaal niet goed gaat. Dat is niet eindeloos vol te houden.