‘De grens tussen stad en platteland zal verder vervagen’
Op zolder vond ik een Boerderijuit 1980. Daarin las ik dat dat geen slecht jaar was, althans, niet voor de productie. Die lag na een verpieterd voorjaar alsnog mooi op schema. Dat boeren er niet veel mee verdienden, lag niet aan het weer, maar aan de overheid. Aan de politiek. Aan Brussel dat geen geld wilde steken in ondersteuning van marktprijzen. ‘Desondanks hielden boeren zich staande, mede dankzij de veerkracht van het gezinsbedrijf’, zo concludeerde het toenmalige LEI.
We zullen er aan wennen dat de grens tussen stad en platteland nog verder gaat vervagen. Deze twee werelden kruipen naar elkaar toe, vrijwel elke toekomstverkenning stelt dit vast. – Foto: Lex Salverda
De redactie mopperde dat deze bedrijfsvorm onterecht op het schild gehesen werd. Veerkrachtig, ja. Maar deze fraaie term maskeerde vooral dat gezinsleden noodgedwongen keihard moesten ploeteren om een inkomen bij elkaar te harken. Het gezinsbedrijf was een economische reddingsboei in plaats van een krachtige bedrijfsvorm. Toekomstscenario’s uit die tijd voorspelden ook nog eens dat het traditionele gezin, de reddingsboei, op de schop zou gaan.
Drijvende kracht hierachter was de oprukkende stad. De scheidslijn met het platteland zou vervagen. Wat men in steden gewoon vond, zou ook op het platteland geaccepteerd gaan worden. Denk aan homoseksualiteit of vrouwen met een eigen inkomen. Echtscheidingen zouden ook doordringen tot het platteland net als ongehuwd samenwonen. Bij menig Boerderij-lezer liepen de rillingen over de rug, maar zie, we zijn bijna 45 jaar verder en wie wordt er nu nog warm of koud van? We zijn er aan gewend geraakt en het gezinsbedrijf is er nog steeds.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
