‘De economie van doelsturing door de bril van een Nobelprijswinnaar’
Doelsturing kan in potentie de boer duizenden euro’s besparen en de maatschappij enkele honderden miljoenen.

Mestuitrijdsysteem met NIR-technologie voor precisiebemesting. Foto: Mark Pasveer
Voor deze column heb ik me laten inspireren door Jan Tinbergen, een van de weinige Nederlanders die de Nobelprijs voor de economie kreeg. Ik heb hem eenmaal ontmoet in Rotterdam (hij was toen al 90, denk ik) en was zeer onder de indruk. Hij heeft, wat mij betreft, een belangrijke basis gelegd voor hoe economen en beleidsmakers naar beleid zouden moeten kijken: focus op het oplossen van problemen en doe dat op een doelmatige en eerlijke manier. Tinbergen combineerde dat met het gebruik van modellen, omdat die kunnen helpen om een krachtig verhaal te maken: geen wollige taal, maar helderheid over uitgangspunten, feiten en cijfers.
Tinbergen losgelaten op doelsturing
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses










Beste Roel,
Zitten kosten handhaving en fraudedruk ook in je model?
De zogenaamde afrekenbare stoffenbalans is uitermate fraudegevoelig.
Fraude uitlokken met beleid kost sector uiteindelijk meer dan robuust beleid