Columns

Farm-to-Fork gaat een lastig en duur verhaal worden als we niet beter op de productiviteitsontwikkeling gaan letten.

Bespreek die eens met mensen met wie je kunt spiegelen over wat wijs is voor je onderneming en wat bij je past.

‘Wie niet tevreden is als het goed gaat, is nooit tevreden’. Dat dacht ik toen ik een college hoorde zeggen: “Veevoer en kunstmest zijn onbetaalbaar geworden. Om van gas en diesel nog maar niet te spreken.” Hij keek somber voor zich uit. We hadden het over de nieuwe cijfers van Wageningen Economic Research.

Organisaties in de landbouw, milieubeweging en natuurbescherming zijn macht kwijtgeraakt. Dat vergt nieuw leiderschap.

Samen de baas zijn maar de offerte komt op zijn naam. De positie van agrarische vrouwen laat nog steeds te wensen over.

Zo lang D66 regeert, ziet het er slecht uit voor de boer. Vooral omdat we verdeeld zijn en geen echte leiders hebben: veel floppers en weinig toppers.

​​​​​​​Waarom is het toch zo dat de meeste mensen roepen dat met extensivering geen verdienmodel te halen is? Hoezo dat minder produceren betekent dat je minder omzet maakt en dat je daardoor minder verdient?

Per 1 januari 2023 wordt de inkomensondersteuning anders opgebouwd. Vaste hectaretoeslagen worden lager, ecoregelingen hoger. Dat wordt dus subsidiemelken.

De discussie over eerlijke prijzen voor boeren zal goed bedoeld zijn, maar komt niet verder dan symboolpolitiek. Het moet gaan om effectieve en uitvoerbare maatregelen die de versluierde afwenteling van kosten op andere ketenschakels inperken.

Meer welzijn in de varkensstal vraagt snel om kaders.