Columns

Ik ben een waardeloze flapdrol. Visieloos, opportunistisch, kortzichtig en totaal gespeend van kennis van de samenleving. Daar kan ik het mee doen. Het is de mening van John Arink in een reactie op mijn column van vorige week over Jumbo, die de boeren laat vallen.

De landbouwvrijstelling ligt momenteel zwaar onder vuur en er wordt naarstig nagedacht over hoe het verder moet.

‘Zééér bekwaam en geliefd bij vriend en vijand.’Aan deze zin van wijlen conferencier Wim Kan dacht ik, toen ik de naam van de nieuwe voorzitter van de LTO las.

Met de Europese verkiezingen op komst, brengt Brussel versoepelingen in het landbouwbeleid als reactie op de boerenprotesten.

Wat zullen de mensen van ‘Een week zonder vlees en zuivel’ van begin deze maand hebben gelachen. Om de boeren van FDF.

Met zulke vrienden als Jumbo heb je geen vijanden nodig. Dat is de harde waarheid nu de supermarkt luidkeels aankondigde dat ze stoppen met het stunten met vers vlees.

Ze kunnen de pot op met het verdienmodel voor boeren. Vooral linkse lieden gebruiken dit te pas en te onpas.

Een gehaktbal is een gehaktbal, zou je denken. Ze smaken lekker of niet. En of de inhoud van die bal nou veganistisch is of niet, maakt mij eerlijk gezegd niet zoveel uit. Verder heb ik er nooit over nagedacht, totdat ik een uitspraak van het gerechtshof Den Haag zag.

Tjeerd de Groot (D66) hekelt boerenpraktijken en dierenwelzijnswet, te midden van politieke verdeeldheid en agrarische uitdagingen.

​Voor kleinkinderen zijn de grootouders ‘opa’ en ‘oma’. Namen horen daar eigenlijk niet bij. Zo ben ik voor een kleinkind ‘opa bad’ (omdat wij een badkuip hebben) en de andere opa is ‘opa trampo’ (omdat daar een trampoline in de tuin staat).