Boerin zorgt veel voor anderen en weinig voor zichzelf

Als je trouwt met een boer, krijg je het bedrijf erbij. Je komt terecht in een draaiend systeem dat soms al meerdere generaties in de familie is. Daar moet je een eigen plek in zien te vinden met behoud van je eigen waarden en normen. Dat is niet altijd even makkelijk. Veel vrouwen rollen in het bedrijf zonder dat ze die keuze bewust maken. Dat kan goed uitpakken, maar het is zeker geen gegeven. Wat begint als even meehelpen met de koeien ophalen, gaat steeds een stapje verder. Er komen taken bij, verwachtingen ook. Bijvoorbeeld om altijd om 12 uur warm eten klaar te hebben. En om op vrijdag de ramen te lappen. En om de administratie te doen en de tuin. De zorg voor de kinderen ligt grotendeels bij de vrouw, want de man is druk met het bedrijf. En net als je even rustig zit, roept iemand om hulp voor het omweiden van de pinken. Voortdurend ben je voor anderen aan het zorgen, zelf kom je op de laatste plaats. Dan kun je je op een gegeven moment afvragen: wat is er gebeurd met mijn eigen wensen en ideeën? Wilde ik dit eigenlijk wel? Vermoeidheid en frustratie kunnen de overhand krijgen.

---

'Vaak denkt een boerin dat ze de enige is die niet alle ballen in de lucht kan houden'

---