Artikelen van Cees Van Bruchem

Het onlangs gesloten akkoord tussen de supermarkten en de pluimveesector over de ‘kip van morgen’ is voor wat betreft dierenwelzijn maar een heel klein stapje in de goede richting. De kip van 2020 heeft minder ruimte dan een A-viertje en komt alleen buiten als ze naar de slachterij gaat.Volgens een LEI-onderzoek van een jaar of 10 geleden was de kostprijs van een langzaam groeiend kuiken met uitloop maar ongeveer 6 procent hoger dan van een zonder uitloop. Tegen die achtergrond zou het toch mogelijk geweest moeten zijn om naar het één-sterrenniveau te gaan, zeker omdat er nog bijna 7 jaar tijd is om dat te bereiken. In die zin is het akkoord een gemiste kans. Het is dan ook begrijpelijk dat de Dierenbescherming zich niet heeft laten verleiden om de afspraken met een ster te bekronen.Als zo’n bescheiden akkoord het best haalbare is, kunnen de supermarkten de zaken in de keten blijkbaar minder naar hun hand zetten dan vaak wordt gedacht. Het is daarom twijfelachtig of langs deze weg de met veel bombarie aangekondigde doelstelling van de Commissie van Doorn -“Al het vlees duurzaam in 2020”- haalbaar is. Ik benieuwd welke conclusie het kabinet, dat ‘Van Doorn’ als uitgangspunt heeft genomen, hieruit zal trekken.Het akkoord heeft alleen betrekking op kippenvlees dat in Nederland in de schappen komt, dus ongeveer tweederde van de productie valt er buiten. Dat betekent dat er een tweedeling komt, met goedkope kuikens voor de buitenlandse markt en iets duurzamer geproduceerde, wat duurdere voor binnenlands gebruik. Zo’n tweedeling zou wel eens fraudegevoelig kunnen zijn.Goed beschouwd geeft het akkoord eigenlijk aan dat het overgrote deel van het Nederlandse kippenvlees niet duurzaam wordt geproduceerd. Daarmee neemt het in feite ook afstand van de bofkip-propaganda van de NVP. Dat is niet erg, want met het ontkennen of bagatelliseren van problemen wordt de geloofwaardigheid van de sector niet beter en neem je de maatschappelijke kritiek niet weg. Maar dat geldt waarschijnlijk ook als een beperkte verbetering wordt gepresenteerd als een enorme doorbraak.