Plofkip

Al lang voordat Wakker Dier de term 'plofkip' bedacht, was bekend dat er bij vleeskuikens nogal wat welzijnsproblemen voor komen. In ieder geval in de jaren negentig werd er al volop over geschreven.Er is naar mijn indruk sindsdien wel wat verbeterd; ik lees althans de laatste jaren niet veel meer over zogenaamde 'doodgroeiers': kuikens die zo hard groeien dat vitale organen het niet meer kunnen bijbenen, zodat ze dood neervallen.Toch is de gewenste situatie nog lang niet bereikt. Zo wordt in een rapport van de Animal Science Group (onderdeel van Wageningen) uit 2007 gesteld dat de pluimveevleessector weliswaar een hoge mate van efficiency heeft bereikt, maar dat door het eenzijdig fokken op groei veel problemen zijn ontstaan op het punt van dierenwelzijn. Bij een groot deel van de dieren werden voetzoolzweren, borstblaren, verminderd loopvermogen en botafwijkingen gevonden. De kritiek van onder meer Wakker Dier bevat dus zeker een kern van waarheid. Een productiesysteem waaraan zoveel bezwaren kleven, moet je niet dogmatisch verdedigen, zoals Aalt Dijkhuizen en Louise Fresco doen. Dat is een kwestie van ethiek; een kip is meer dan een productiemiddel.Omdat de welzijnsproblemen nauw verweven zijn met de manier van produceren, vraagt de oplossing ervan een ingrijpende aanpassing, met trager groeiende dieren en aanzienlijk meer ruimte per dier. Dat gaat onvermijdelijk gepaard met verlies aan efficiency, maar de gevolgen voor het milieu lijken te overzien. Althans volgens een rapport van Blonk Consultants is de milieubelasting van kuikens, die uitloop hebben en trager groeien, slechts 15 - 20 procent groter dan van gangbare kuikens. Bovendien is het vast wel mogelijk om de milieubelasting bij deze systemen te verminderen.Daarom is te verdedigen dat geprobeerd wordt de plofkip uit de schappen te krijgen. Al blijft de vraag of supermarktketens en actiegroepen de (financiële) belangen van de pluimveehouders daarbij wel voldoende in het oog houden. Daarom zou de overheid - of liever nog de EU - best wat meer mogen doen om het aanpassingsproces te vergemakkelijken.