Annie Schreijer-Pierik vertrekt uit Europarlement: ‘Moet van Brussel? Nee, we doen het zelf!’
Annie Schreijer-Pierik (71) stopt als Europarlementariër. Na tien jaar is ze niets aan strijdbaarheid verloren, maar de jaren gaan wel tellen. Na 55 jaar als bestuurder en politicus wil ze straks “helemaal niets doen”.
Annie Schreijer-Pierik heeft vanuit haar werkkamer in het gebouw van het Europees Parlement uitzicht over de stad Brussel. Ze verlaat het parlement na tien jaar. Ze blijft in Hengevelde (Ov.) wonen. - Foto: CDA/ Martin Lahousse
Annie Schreijer-Pierik gaat er even goed voor zitten. Ze heeft veel interviewverzoeken afgeslagen, maar voor Boerderij neemt ze ruim de tijd. Enkele medewerkers schuiven aan in de werkkamer van de CDA-politica, die dit jaar afzwaait uit het Europees Parlement. Schreijer-Pierik heeft vanuit haar werkkamer een royaal uitzicht over Brussel.De politica is 71 en heeft er – zo zal ze een paar keer benadrukken – 55 jaar aan bestuurlijke en politieke activiteit opzitten. Als ze in juli Europarlementariër-af is, gaat ze “helemaal niets doen”, zegt ze. Haar medewerkers lachen. Annie Schreijer-Pierik die helemaal niets doet, is bijna niet voor te stellen.
Politiek met paplepel ingegoten
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
Als ik het goed begrijp heerst er een zekere angst bij mevr. Schreijer-Pierik dat als de grond in handen van multinationals komt de boeren terug bij af zijn en geknecht worden. Ik vrees dat bij de huidige politiek van CO2 en N rechten die verhandelbaar worden ten gunste van de boeren (??) niet ver meer is. wat ik hieruit kan concluderen is dat de politiek niet krijgt wat ze voor ogen heeft -Kleinschalige grondgebonden biologische landbouw-, ze zal dat krijgen wat ze verafschuwen -Grootschalige industriële landbouw-. Zie bv. Rusland waar we dachten het tij te keren door hulp te bieden bij hun landbouw hervorming eind vorige eeuw door de polders te willen kopiëren. Het resultaat is bekend Onnoemelijk grote industriële landbouw eenheden in handen van schatrijke burgers. Deze trend zal echt niet door Nederlandse stadse bestuurders gekeerd kunnen worden, zij wakkeren dit soort ontwikkelingen aan met hun exorbitante eisen.