laatste update:13 apr 2018

‘Hulp voor Harm’

We zien met lede ogen bedrijven stoppen. Nieuwkomers, intreders zijn hard nodig.

Velen zijn er meester in om over grote zaken te praten, zoals problemen in de wereld of de landspolitiek. Voordeel is dat men het dan niet over zichzelf hoeft te hebben. Het biedt ook stof genoeg om over te blijven klagen. Maar het gevaar is wel dat je je dan in de slachtofferhoek blijft praten en niet handelt om de wereld, ons land of de eigen situatie te verbeteren.

Sterk collectief ontbreekt in landbouwsector

Bedreigingen in de landbouw zijn van alle tijden. Nu zijn de fosfaatregelgeving en ander gebrekkig, wisselend landbouw- en mestbeleid actueel; aangevuld met een portie ‘fraudezaken’. Het principe wat daarbij steevast gehanteerd wordt, is ‘verdeel en heers’. Niet voor niets, nog altijd, en waarschijnlijk meer dan ooit is de landbouwsector een van de slechtst georganiseerde sectoren van het land. Het ontbreken van een sterk collectief breekt ons keer op keer op, maar we verrekken het om hier met z’n allen wat aan te doen. We moeten de zaken wat kleinschaliger zien, collectief wat doen.

Jonge intreder Harm begon enthousiast aan zijn argrarische droom

Een jaar of 4 geleden werd ik benaderd door Harm, een enthousiaste jonge knaap. Hij vroeg me om een (interne) stageplek. Ik had het wel wat gezien met stagiaires en er was in huis ook geen kamer over om hem in te kunnen laten logeren. Dat laatste was een goede reden om hem af te wijzen. Razendsnel kreeg ik echter de tegenvraag: “Als ik een caravan regel, kan het dan wel?” Overdonderd en direct gecharmeerd van zijn vindingrijkheid was ik om. Hoe tekenend voor deze jonge, niet uit de landbouw afkomstige, vurige enthousiasteling.

Na enige omzwervingen begon Harm vorig jaar alsnog als 21-jarige aan zijn agrarische droom op een vlak waar zijn kansen lagen, de geitenhouderij. En waar elke nieuweling struikelt over de vraag van een bank of er al een melkafnemer is en van de vraag van de melkverwerker of er al een financiering afgesloten is, was Harm wederom een snelle denker. Zonder melkverwerker kan niet, dan maar zonder bank. En met zijn met hard werken zuurverdiende centen regelde hij een plek, een koppel geiten, een melkstal en een melktank. Een koppel bokken erbij en hij liet zich niet af houden door bedreigingen of risico: het succesvolle avontuur begon. Tot afgelopen dinsdagmorgen. Toen luidden rookwolken een ramp in. Tijdens een korte maar hevige stalbrand vonden een dikke 150 geiten de dood. De schuur, melkstal en tank, en ook een agrarische droom werden verwoest. De stress onder de overlevende geiten, net allemaal aan lammeren toe, zal de komende weken zijn tol nog eisen.

Alle beetjes helpen om Harms droom overeind te houden

We zien in de landbouw met lede ogen bedrijven stoppen. Met hart voor de sector zullen we het er over eens moeten zijn dat we nieuwkomers, intreders in de landbouw nog hard nodig hebben in de toekomst. Als we in het groot het collectief (nog) niet kunnen vinden, dan hoop ik dat we het in het klein wel kunnen. Geiten of geld voor melkstal en tank; als velen een beetje geven, blijft ondanks een brand Harms droom overeind. Stop voor een moment met klagen over de bedreigingen in de landbouw, maar creëer een kans. De crowdfundingsactie is gestart. Bekijk de donatiepagina.

Of registreer je om te kunnen reageren.