Zo gaan deze veehouders om met tochtdetectiesystemen

Bij groter wordende koppels koeien zijn er allerlei hulpmiddelen om de boer te assisteren met de dagelijkse werkzaamheden. Er zijn stappentellers, transponders aan de hals die ook het vreetgedrag meten, sensoren in het oor die ook nog temperatuur meten en er zijn melkrobots met allerlei snufjes. Alle systemen zijn verschillend van elkaar. Boerderij zet drie verschillende methodes op een rij.Veehouders vertellen hoe deze manier van tochtdetectie binnen hun bedrijfsvoering past en hoe zij ermee omgaan. Ze vertellen hoe zij de data interpreteren, en hoe betrouwbaar die volgens hen zijn. Alle drie de veehouders werken al een langere tijd met hun systeem. De activiteitenmeters kunnen nog een behoorlijke tijd meegaan, blijkt uit het verhaal van Harald Wiltink. Van alle drie de veehouders werkt hij het langst met zijn systeem.Wat overeenkomt in de verhalen, is dat de veehouders bij de meeste koeien niet controleren of ze echt tochtig zijn. Wat ook overeenkomt, is dat alle drie de veehouders de tochtige koeien separeren. En natuurlijk dat alle veehouders moeten leren omgaan met de nieuwe techniek.