Consumentengedrag

Wat de consument vraagt, bieden we aan. Daar zijn we ondernemer genoeg voor. Als dat ‘regio’ is, waarom dan geen regionale handelscentra?

We willen grotendeels voor export produceren. Maar daaraan heeft de Nederlandse consument geen boodschap. Is het dan niet aan de boeren en de toeleverende en verwerkende industrie om verantwoordelijkheid te nemen voor de minder mooie aspecten die onze landbouw met zich meebrengt?

‘Noord-Brabant is akkoord gegaan met een pakket aan maatregelen dat moet leiden tot een versnelde verduurzaming van de veehouderijsector’ en ‘Boeren en burgers begrijpen elkaar niet’: het zijn zomaar een paar koppen uit de krant. Ik kan er moeiteloos tientallen bij vinden.

De documentaire ‘De Boer Op’ is te zien via social media-kanalen. Een studie naar het waarom van de kloof tussen boeren en burgers.

Volgens mijn simpele boerenverstand is dé consument helemaal de weg kwijt. Hij betaalt meer voor hondenvoer dan voor zijn eigen maaltijd.

Om een duidelijker beeld te krijgen van wat vleeskopers willen, deelt Vion consumenten in naar hun aankoopgedrag.

Biologische boeren en de lieden van Netwerk Grondig zetten zich in de fosfaatdiscussie duidelijk af tegen de groeiers in de gangbare landbouw. Dan mag er ook een boekje open over de groene sprookjes van diezelfde biologische landbouw.

Boerschappen, de Brabantse boodschappenbox met producten van boeren uit de buurt, heeft de Agrofoodpluim van de provincie Noord-Brabant ontvangen.

In de Verenigde Staten behandelt nog 10% van de bedrijven koeien met het melkproductiestimulerend hormoon BST. De wetenschap verliest de strijd.

De melk is altijd wit. In het winkelschap niet meer, van roze tot geel en groen, je kunt alle kanten op met smaakjes en verfjes. Ondanks alle schreeuwerige kleurverschillen is de melk zelf eigenlijk een pot nat.