‘De consument wil belazerd worden’

‘Noord-Brabant is akkoord gegaan met een pakket aan maatregelen dat moet leiden tot een versnelde verduurzaming van de veehouderijsector’ en ‘Boeren en burgers begrijpen elkaar niet’: het zijn zomaar een paar koppen uit de krant. Ik kan er moeiteloos tientallen bij vinden.Hoe zou dat toch komen dat wij pluimvee-, melkvee- en varkenshouders zo onder druk van de publieke opinie staan? Waarom lukt het ons niet om ons verhaal over te brengen?Waarom lukt dat andere bedrijven, vele malen minder duurzaam dan wij, wel? Neem een bedrijf als Unilever. Ze timmeren gestaag aan een duurzaam profiel. Als het in de pers om duurzaam ondernemen gaat, wordt steevast Unilever erbij gehaald als goed voorbeeld. De waarheid is anders. De supermarkten liggen ondertussen vol met Unilever-producten waar je bij veelvuldig gebruik minimaal diabetes type 2 oploopt, misschien erger.VliegindustrieEn dan KLM? Een meer vervuilende industrie als de vliegindustrie is niet denkbaar. Maar denken we aan KLM, dan zien we prachtige beelden van landende zwanen en we onthouden ook het nieuwsberichtje dat KLM proeven doet met plantaardige olie in plaats van kerosine. Ondertussen heeft vliegen niets, maar dan ook echt niets, met duurzaamheid te maken.Unilever, KLM, we kunnen ook Apple noemen met de kinderknuistjes die uw iPhone in elkaar schroeven. Hoe doen die bedrijven dat en waarom kunnen wij als duurzaamste voedingsbedrijven dat niet? Antwoord: omdat wij niet begrijpen hoe het werkt.Denkt u dat genoemde bedrijven met de consument in discussie gaan over de toekomst van het bedrijf? Dat ze hun toekomstvisie laten bepalen door activistische consumentenorganisaties? Natuurlijk niet; die bedrijven weten waar ze heen willen, en bespelen met hun PR de publieke opinie, en ook de politiek. ‘Deze grote bedrijven strijken de consument over de bol en zeggen: toe maar, wij zijn duurzaam bezig’Ze luisteren wel naar hun klanten; er zijn consumentenpanels, ze weten precies wat er speelt, maar laten zich niet zeggen welke richting ze op moeten. Hadden ze dat wel gedaan, dan was Schiphol nu nog een regionaal vliegveldje met één gecombineerde start- en landingsbaan en Unilever zou nog slechts Sunlight-zeep en Zeeuws Meisje verkopen. De consument weet dat KLM zwaar vervuilend is, ze weet van de Unilever-palmolieschandalen, de kinderarbeid van Apple, maar het interesseert ze niet echt. Deze grote bedrijven strijken de consument over de bol en zeggen: toe maar, wij zijn duurzaam bezig, het komt allemaal goed.‘De veehouderij laat zich dicteren door actiegroepen, zo dom zijn wij’En wat doet de Nederlandse veehouderij, in alle opzichten de duurzaamste ter wereld? We laten ons dicteren door actiegroepen, zo dom zijn wij. We hebben geen doel voor ogen, maar zijn alleen maar benauwd. We acteren uit angst voor de publieke opinie, de NVWA, Wakker Dier, de provincie, iedereen en alles. We zijn sterk als een olifant, maar gaan op de loop voor de muis.Wat wij moeten doen? Dit: reclamecampagnes met koeien in de wei, varkens op stro en kippen in een boomgaard. Mooie filmpjes maken en die steeds weer uitzenden. Kritiek weerleggen we net als de grote jongens, door te stellen dat we streven naar perfectie, maar dat ook Rome niet in een dag is gebouwd. Wat drommel, de consument wil belazerd worden.