Stikstofonderzoeker Tietema: ‘Ik houd me bij wetenschap’
Het langverwachte onderzoek van de Universiteit van Amsterdam over stikstofdepositie rond melkveebedrijven leidt tot verschillende reacties. Universitair hoofddocent Albert Tietema licht zijn onderzoeksresultaten toe.
Foto: Lex Salverda
Belangenorganisaties zien in het rapport een bevestiging van hun opvatting dat de piekbelastersaanpak niet geschikt is om de stikstofgevoelige natuur te beschermen. Of ze lezen in het onderzoek dat de rekenmodellen van het RIVM niet kloppen.Universitair hoofddocent Albert Tietema van het Instituut voor Biodiversiteit en Ecosysteem Dynamica van de Universiteit van Amsterdam houdt zich verre van de implicaties voor het beleid van het wetenschappelijk onderzoek waar hij leiding aan gaf. Daarvoor verwijst hij naar Lubbert van Dellen, secretaris van het Mesdag Zuivelfonds, dat opdracht gaf voor het onderzoek.Maar Tietema zegt wel iets over de conclusie die hier en daar wordt getrokken, dat dit onderzoek aantoont dat het door het RIVM gebruikte OPS-model 3,6 keer zoveel stikstofdepositie berekent, dan er feitelijk neerslaat. En dat ‘dus’ het RIVM-model niet klopt. “Dat is een conclusie die niet gebaseerd is op onze resultaten. Dat getal van 3,6 had ook 2 kunnen zijn, of 0,2. We weten het gewoon niet.”
Stikstofdepositie moeilijk te meten
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
In de 90er jaren hebben we gezien, dat door de rookgasontzwaveling er zwavelgebrek (eerst met name in koolgewassen) ontstond in Noord Groningen. Een gebied op een paar honder kilometer van de grote zwavel bronnen. Blijkbaar kan een element als zwavel zich over grote afstanden verplaatsen en neerslaan. Ik zie niet in, waarom dat voor Ammoniak niet het geval kan zijn.