Onteigenen is niet ‘cashen en klaar’

Niet te lang op zak houden die euro's, onroerend goed wordt rap duurder.., en aan mooie verhalen heb je niks.

Ik heb die stiekeme griezel met zijn meetlint verschillende keren betrapt op ons erf. Ik weet zelfs zijn naam nog! Dat is intussen al zo'n 45 jaar geleden en ik weet het nog als de dag van gisteren. Mijn ouders wilden ook wel verplaatsen, maar als de gemeente niet bereid is te betalen wat het kost om iets vergelijkbaars terug te kopen blijf je zitten waar je zit. De oorlog om ons land duurde drie of vier jaar! Pas toen de burgemeester weg ging kwam er schot in de zaak. De vervangende burgemeester werd op onze zaak gewezen door locale politici en bood voor de hele gang van zaken zijn verontschuldiging aan. We werden uiteindelijk weggekocht voor een realistisch bedrag. Het was voor mijn ouders maar ook voor ons als kinderen een hele onzekere en stressvolle tijd.

Als boeren bestaat uit oeren is een manier van leven", dan betekent dit de maatschappij ons kan blijven gebruiken als "Landschapaankleders". Zolang boeren zich scharen onder de groep MKB ondernemers dan is mijn bovenstaande opmerking niet van toepassing en betkend uitkoop voor welke bestemming dan ook altijd het doorsnijden van de ROOTS en hiervoor is geld nodiig om een nieuw begin voor de "weg gestuurde" eigenaar / ondernemer elders een nieuw leven te beginnen. Het zou een goede geste zijn als de stakingswinst in deze gevallen op NUL wordt gesteld. Voor mij is 1 ding zeker; "Onteigenen levert doorgaans meer op dan verkoop in minnelijk overleg".

Inderdaad als men alleen zou boeren om er rijk van te worden, dan had de overheid al heel lang geleden hun zin gehad, want dan waren er al niet veel boerenbedrijven meer.