Gestopte boeren zijn heel gewild in de techniek

Stel, je bent je hele leven al boer. De bedoeling was om dat te blijven, maar gaandeweg bleek de toekomst er anders uit te zien dan gehoopt. Er is geen opvolger, er is te veel stikstof, er is te weinig marge voor een fatsoenlijk inkomen, er kunnen lichamelijke klachten zijn, er kan van alles zijn waardoor uiteindelijk de beslissing valt om te stoppen met de boerderij. Het is een van de moeilijkste knopen die een boer of boerin soms door moet hakken. Niet alleen gaat er een streep door alles wat er was. Ook alles wat er komen gaat, is ongewis. ‘Wat ga je straks doen?’, vraagt de omgeving, maar als er iemand is die dat juist niet weet, is het vaak de boer zelf. Wat kan ik eigenlijk?, vraagt hij zich af na een leven tussen de varkens, koeien en aardappelen.Liza Simons herkent de situatie goed. Ze is behalve agrarisch coach ook agro-projectleider bij Innovatiehuis de Peel. Dit is een lokaal initiatief waar verbindingen worden gelegd tussen bedrijven, scholen en andere kennisinstellingen. Door krachten te bundelen, versterken ze elkaar en dat geldt ook voor de landbouw. Vlak voor de coronapandemie het land op slot gooide, startte een project om werkgevers en gestopte boeren met elkaar in contact te brengen. Het bleek namelijk dat bedrijven wel oren hadden naar deze groep. Simons: “Als we bedrijven vroegen of ze ook interesse zouden hebben in werknemers die boer waren geweest, was het antwoord altijd direct ‘ja.’ Het imago van boeren is namelijk dat het harde werkers zijn en dat ze goed zelfstandig aan de slag kunnen. Dat is een plus.”