Commentaar, opinie en column

We hebben een overheid die beperkt, banken die terughoudend zijn en een verwerkende industrie die niet méér melk wil. En er is maatschappelijke druk om niet groter te worden.Minister Schouten heeft de handen op elkaar gekregen voor het Hoofdlijnenakkoord Warme Sanering Varkenshouderij. € 120 miljoen zal aangewend worden om in de concentratiegebieden varkensrechten op te kopen en uit de markt te halen. Het overige geld, circa € 80 miljoen gaat naar innovaties, hoofdzakelijk gericht op een verlaging van emissies.Onder het fosfaatplafondIn combinatie met het fosfaatreductieplan 2017 voor de melkveehouderij en de ingevoerde fosfaatrechten in 2018, zou je er toch vanuit kunnen gaan, dat we als land ruim onder het fosfaatplafond komen. Als je daar nog eens het verschil tussen de forfaitaire en de daadwerkelijke fosfaatproductie bij op zou tellen, dan kom je zeker royaal onder het plafond. Een groot gedeelte van het fosfaatprobleem ontstaat mijn inziens juist door het gebruik van die forfaitaire fosfaatnormen. KringloopwijzerDe minister heeft de kringloopwijzer voorlopig aan de kant gezet voor wat betreft de fosfaatproductie als we het hebben over de productie binnen het plafond. Als we het hebben over de daadwerkelijke bemestingsplannen met daarin de fosfaatproductie en fosfaatplaatsingsruimte, is de ruimte om bedrijfsspecifiek te werken met de kringloopwijzer wel geaccepteerd. Ik zie de CBS-berekening van de totale fosfaatproductie door de veehouderij dan ook weer graag tegemoet begin 2019.Financiële problemenVoor de melkveehouderij speelt er echter nog meer. Om stoppende melkveehouders te kunnen laten stoppen, zijn er veehouders nodig die fosfaatrechten willen kopen. Bedrijven die hebben geïnvesteerd of nog moeten investeren in nieuwe stallen, lopen tegen financiële haalbaarheidsproblemen aan. Een stal kost, kort door de bocht, ongeveer € 8.000 per koe, vandaag de dag moet voor een extra koe ook nog eens € 9.000 voor een fosfaatrecht betaald worden. Banken staan daar niet voor in de rij.