Akkerbouw

Nieuws 5 reacties

Onderzoekers: veldboon heeft meeste perspectief

Veldbonen bieden het meeste perspectief als eiwitgewas in de gangbare akkerbouw. In de biologische teelt is dat witte lupine. Blauwe lupine lijkt niet geschikt voor Nederland.

Dat is de belangrijkste conclusie uit het 3-jarige onderzoeksproject ‘Kansrijke eiwitgewassen’, dat is uitgevoerd door het Louis Bolk Instituut en Wageningen Plant Research.

De onderzoekers zien het meeste perspectief voor veldbonen. Maar de voerindustrie betaalt nog geen kostendekkende prijs voor veldbonen, omdat de prijs is gebaseerd op de eiwitprijs van transgene (GMO) importsoja en niet op GMO-vrije soja. Veldbonen worden echter wel steeds meer gebruikt voor de humane voeding. Dat biedt meer perspectief.

Winterveldboon bestand tegen zomerdroogte

De eerste jaren van het onderzoek waren de winterveldbonen veelbelovend, maar bij de zeer late vorst in 2018 bleken de Engelse rassen onvoldoende winterhard. Het lijkt erop dat winterveldbonen iets minder gevoelig zijn voor droogte, omdat ze vroeger in het seizoen bloeien en peul zetten en daardoor de zomerdroogte voor kunnen zijn.

Goede prijs voor biologische witte lupine voor voeding

De onderzoekers zien weinig perspectief in blauwe lupine. De opbrengst blijft steken op 3 ton per hectare en de nieuwe rassen zijn niet zo geschikt voor de teelt in Nederland. Bij witte lupine daarentegen zijn veel meer rassen die gedijen in Nederland. Er is een telersgroep die een goede prijs krijgt voor biologisch geteelde witte lupine voor voeding.

Schimmels grootste bedreiging eiwitgewassen

De onderzoekers noemen schimmels de grootste bedreiging voor eiwitgewassen. De kans op ziekte is extra groot als het eiwitgewas wordt geteeld voor de vergroening, omdat dan geen chemische gewasbescherming is toegestaan.

Laatste reacties

  • agratax.1

    Fantastisch dat we terug gaan naar het midden van de vorige eeuw toen deze gewassen nog als nuttig werden beschreven in de plantenteelt boeken van verschillende landbouwonderwijsinstituten Onze grootvaders en vaders verbouwden deze gewassen ook als veevoer en grondverbeteraars ook elders in Europa waren ze normaal. Dit is allemaal in diskrediet geraakt toen het "nieuwe geloof" Vrije Wereld Handel in zwang kwam en de mondiale landbouw de vorm van industrie ging aannemen en onze dierhouderij hierdoor de toegang kreeg tot goedkope soja van deze industrieele landbouw en ook de vorm van een industrie kon gaan aannemen met alle positieve en negatieve gevolgen van dien. De vrije wereld handel heeft tot nu toe niet gebracht wat het beloofde "Honger en armoede maar vooral oorlog de wereld uit". Als we terug gaan naar eigen eiwit verbouw voor onze veestapel en daarmee de deur voor soja van elders op een heel klein kiertje zetten is dit het einde van de Vrije Wereld Handel voor landbouwproducten.

  • Bennie Stevelink

    Jan Engwerda, hoe groot is de hectare opbrengst en welk percentage eiwit wordt er gehaald?

  • farmerbn

    Wij verbouwen al enkele jaren winterveldbonen. Het eerste jaar was niks omdat we chocoladevlekken kregen , daarna halen we 6-7 t per ha. Er zit zo'n 28% eiwit en 40% zetmeel in die bonen. We voeren die bonen puur of gemengd met graan (gemalen) in de robot. Omdat we nat land hebben kunnen we moeilijk in het vroege voorjaar zomerveldbonen zaaien. Winterveldbonen staan eigenlijk te lang op het veld waardoor je meer onkruid en ziektes krijgt dan met zomerveldbonen.

  • Jan Engwerda

    Beste Bennie,

    Zomerveldbonen op klei: 6,1 tot 6,5 t/ha
    op zandgrond: 3,1 ton (droogte)
    eiwitgehalten zomerveldboon: 27,8 tot 34,3% (in DS)
    eiwitopbrengsten: 331 tot 1.975 kg/ha (grote variatie door droogte)
    Winterveldbonen gemiddeld 6 t/ha (proefveld Leystad) 2,7 t/ha in Oostwold en 2,1 t/ha in Bellingwolde (grote variatie door verschil in mate van uitwintering in voorjaar 2018)
    eiwitgehalten winterveldbonen: 27,4 tot 31,4% (in DS)
    eiwitopbrengsten 330 tot 1.773 kg eiwit/ha (grote variatie door verschil tussen rassen in gevoeligheid voor uitwintering)
    Ik maak volgende week een groter artikel hierover.

  • Bennie Stevelink

    Jan Engwerda en ook @farmerbn, dank voor de informatie.
    Ik was nieuwsgierig naar de eiwitopbrengst omdat ik een tijd terug een berekening zag van ForFarmers waaruit bleek dat je als melkveehouder beter gras kunt telen voor de eiwitvoorziening dan een eiwitgewas als bonen.
    Uit de gegeven informatie blijkt dat het probleem vooral zit in de enorme spreiding. Als de veldbonen het goed doen kunnen ze dezelfde kg ruw eiwit per hectare opleveren als gras (1900 kg), maar dat zal vaak niet lukken. Een hoogste en laagste eiwitopbrengst waar een factor 5 tussen zit is te onzeker.

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.