Twee vrouwen

Er zijn landen in de wereld waar het heel normaal is dat je meerdere vrouwen hebt. In Nederland zie je dat maar weinig.Terwijl het best voordelen heeft: meer vrouwen in je coöperatiebestuur. Kritischer afweging bijvoorbeeld en meer oog voor sociale duurzaamheid. Sommige vrouwen zijn bestuurlijke kanjers.Van de ruim 170 mensen die een paar weken geleden reageerden op mijn vragenlijst over ledenbetrokkenheid was nog geen 3 procent vrouw. Daar schrok ik wel van. Staan coöperatie en vrouwen zo ver van elkaar af? Ik ben een overzichtje gaan maken van de dertig grootste land- en tuinbouwcoöperaties. Uitkomsten: samen hebben ze zo’n 200 bestuursleden, externen weggelaten. Vijftien hebben een ledenraad met samen ruim 800 leden. Beide groepen tellen gemiddeld 7 procent vrouwen. Dat houdt niet over, toch?De helft van de dertig telt zelfs nul bestuurlijke vrouwen. Ik noem dit ‘fase nul’: de mannenwereld. Is het te veilig voor de mannen? Is een partnerlidmaatschap nodig om vrouwen überhaupt als lid in beeld te krijgen? Zijn de vrouwen te druk buiten het erf of te bescheiden?Er zit wel beweging in: bij CRV waren drie jaar terug maar twee van de 141 ledenraadsleden vrouw. Mede dank zij de CRV-vrouwendagen inmiddels al tien. De 210-hoofdige ledenraad van FrieslandCampina telde na de fusie 18 vrouwen; nu 26. Bijzonder: één vrouw is commissaris bij Agrifirm én sinds januari bij DOC Kaas. Moet een taaie zijn, want als vrouw in een mannenwereld - ik zie dat als de tweede fase - is het niet persé leuk. Dat is ook wat ik in Noorwegen, Zweden en Canada hoor, waar de vrouwen veel actiever zijn: zorg dat je niet één, maar twee vrouwen in je bestuur krijgt.Bij Noorderlandmelk en FloraHolland zijn ze al zover. Zij gaan richting de derde fase: mannelijkheid en vrouwelijkheid in balans. Dit zou tot breder afgewogen, betere besluiten moeten leiden.Nu moet je overigens niet doorschieten. Besluitvorming in een vrouwenwereld is immers ook geen pretje. Twee vrouwen is al heel mooi.