De ene trage groeier is de andere niet

Voor concepten als het Beter Leven-keurmerk (BLk) en het European Chicken Commitment (ECC) worden langzaam groeiende rassen gehouden. Ook is er meer aandacht voor dierenwelzijn. Christine Janet Nicol en collega-onderzoekers van het Royal Veterinary College in het Engelse Hatfield onderzochten de verschillen in welzijn van snel en langzaam groeiende rassen. Ze analyseerden 63 eerdere onderzoeken waarin foklijnen werden vergeleken. Ze publiceerden hun bevindingen in Frontiers in Animal Science.

Zoals was te verwachten komen de langzame groeiers beter uit de bus dan de snelle groeiers. De moderne, commerciële slow grow-foklijnen, met een gemiddelde dagelijkse groei van minimaal veertig gram per dag, doen het op de meeste dierenwelzijnscriteria beter dan reguliere vleeskuikens, aldus de onderzoekers. Dat was het geval als de dieren op dezelfde leeftijd werden vergeleken, maar ook als uitgegaan werd van hetzelfde lichaamsgewicht en dus een verschillende leeftijd. De sterfte was onder de snelle groeiers hoger, ze hadden aanzienlijk vaker last van contactdermatitis zoals voetzoollaesies, en de gemiddelde gait-score - een maat voor de staat van het bewegingsapparaat - was minder gunstig.