Columns

Moeilijk dilemma voor de boer. Van alle kanten wordt geroepen dat hij anders moet gaan produceren. Minder melkeiwit, meer plantaardig. Meer biologisch en minder gangbaar. Maar niemand levert er een verdienmodel bij. En toch moet er brood op de plank komen. Kan dat met al die berichten over haperende markten voor de aangeprezen producten?

Ook bij verduurzaming is markwerking mede bepalend voor de vormgeving van de eco-regeling. Minister Adema wil heronderhandelen met Brussel.

Boeren hebben zich in groten getale aangemeld om mee te doen met de eco-regelingen van het GLB. Brons, zilver of goud, met de bijbehorende inzet voor verduurzaming. Een daverend succes dat de Nederlandse overheid koestert, zou je denken. De werkelijkheid is helaas anders.

In mijn eerste column stelde ik de vraag of het datalandschap bestierd zou gaan worden door vrije boeren of bezaaid zou raken met horigen.

“U kunt een boete krijgen voor het te laat doorgeven van uw gegevens”. Dat staat dreigend in de voorschriften van de RVO.

Zo’n 1.200 boeren hebben zich, volgens berichten, aangemeld voor een van de stoppersregelingen. De stoppersregelingen worden daarmee ‘populair’ gevonden.

Onze toekomst wordt bepaald op de burelen in de Randstad. Dat was zo en dat zal de komende jaren zo blijven. Dat blijkt uit de uitslagen van de Tweede Kamerverkiezingen. Noord- en Zuid-Holland leveren in de nieuwe Tweede Kamer 71 leden. Voeg daar Utrecht met 13 leden bij en je hebt een meerderheid van boven de 80. En die bepalen wat er met de boer gaat gebeuren.

LTO in zoektocht naar duizendpoot als nieuwe voorzitter: vereist strijdbaarheid, visie en verbinding met boerenbelangen.

De sector moet zelf aan de slag met doelsturing: het is beter het beleid te gaan helpen dan er op te blijven wachten.

Het ploegen en wintertarwe zaaien heeft achterstand opgelopen. Het blijft dus spannend. Hetzelfde geldt ook voor de formatie van het kabinet.