Boerenblog

4 reacties

‘De jacht op het lekkerste varkensvlees’

Binnen de Keten duurzaam varkensvlees (KDV) is een nieuw project: de smaakproef.

Wij produceren al jaren onze varkens binnen de Keten duurzaam varkensvlees (KDV). We zijn er trots op tot deze club te behoren, want die is continu vernieuwend bezig.

Al ruim 2 jaar voorzien wij onze biggen van een transponder met een levensnummer en kunnen we ze volgen van geboorte tot slacht. Dat levert een schat aan informatie op. Ook maken de transponders het mogelijk om dieren die een keer met antibiotica behandeld zijn apart te houden

Binnen de Keten duurzaam varkensvlees (KDV) is er een nieuw project: de smaakproef.
Binnen de Keten duurzaam varkensvlees (KDV) is er een nieuw project: de smaakproef.

Zo kun je aan de rest het label Antibioticavrij Leven hangen. Dat levert weer een meerprijs op. Dat is ook belangrijk, want als het niets oplevert sterft elk plan – hoe mooi ook – een vroege dood.

Na de transponders nu de smaakproef

KDV is na het succes met de transponders niet stil blijven zitten. Nieuw is de smaakproef. Dit is een project om te onderzoeken welke beer het lekkerste varkensvlees oplevert, met zorg voor dier én milieu.

De invloed van 3 PIC-eindbeerlijnen op kwaliteit, smaak en malsheid van KDV-varkensvlees wordt onderzocht op 8 varkenshouderijen. En natuurlijk doen wij mee. De zeugen zijn ingedeeld in 3 groepen; geïnsemineerd met PIC 408G, PIC 280 en PIC 337. En dan zijn er nog onze eigen Piétrain-beren.

De belangrijkste vraag luidt: welke berenlijn zorgt voor het lekkerste varkensvlees?

Ons doel is zoveel mogelijk informatie in te winnen over deze 4 verschillende berenlijnen. Hoe doen de biggen het qua groei? Wat is de spier- en spekdikte? Hoe staat het met kwaliteit van vlees, met kleur en pH? Maar de belangrijkste vraag luidt: welke berenlijn zorgt voor het lekkerste varkensvlees?

Dit soort proeven was vroeger ingewikkeld en foutgevoelig. De transponders maken het nu wel mogelijk. De proef vindt niet plaats op een proefbedrijf van een fokkerijorganisatie, omdat omstandigheden daar zo zijn geoptimaliseerd.

Die zijn niet meer te vergelijken met een gangbaar varkensbedrijf. En de omstandigheden voor smaakvoller varkensvlees via genetica moeten wel op elke KDV-boerderij zonder al te veel aanpassingen realiseerbaar zijn.

Waardevolle informatie, maar ook extra inzet

Meedoen aan deze pilot levert ons veel waardevolle informatie op, maar vraagt ook extra inzet. Zo mogen verschillende rassen niet bij elkaar in één hok en kunnen rassen net wat anders reageren dan we gewend zijn.

Via de transponders kunnen we van elk individueel varken de geschiedenis uitlezen – van geboortedatum tot genetica van de vader en moeder of eventueel antibioticagebruik.

We doen ook een consumententest, want de consument koopt KDV-varkensvlees toch vooral omdat het zo lekker is

Aan de slachtlijn voegen we daar informatie omtrent kwaliteit, groei, spier- en spekdikte en typering aan toe. En dan natuurlijk nog een consumententest om te onderzoeken welk vlees het beste smaakt, zodat we ons daarmee kunnen onderscheiden.

Want de consument koopt KDV-varkensvlees toch vooral omdat het zo lekker is. Ik ben erg benieuwd naar de resultaten. We leveren deze weken zo’n 1.500 varkens af die op deze manier gefokt en gehouden zijn.

Laatste reacties

  • massy

    Zitten daar ook beren bij dat onderzoek ?

  • Norpie

    Ik koop mijn varkensvlees bij een echte Duitse Metzger die alleen gelten koopt bij een zelfmenger. Die zelfmenger voert geen bijprodukten uit de vet raffinage en hoofdzakelijk granen en soya. Tevens liggen deze varkens op volledig rooster dus niet de hele dag in de mest. De varkens zijn schoon van binnen en schoon van buiten. Dat proef je!! De rest is flauwekul.

  • WGeverink

    Het is belangrijk wat je weet wat er in het randsoen zit. In de States smaken varkens naar mais vanwege het hoge percentage mais in het voer. Bij ons wordt veel graan gevoerd. Graan geeft geen negatieve smaak aan het vlees. In Nederland wordt bij de bouw van een stal veel rekening gehouden met de boer en niet zozeer met het gedrag van het varken. De voerbakken staan binnen handbereik aan de voergang. De varkens twijfelen continu over de indeling van het hok en de hokken in veel stallen zijn vochtig of smerig. Varkens in Nederland smaken daardoor naar stal. Wat betreft vlees en vleeskwaliteit is er geen twijfel dat de Duroc superieur is. Vet en vooral intramusculair vet is heel belangrijk voor malsheid en smaak. Toen we de laatste keer in Nederland waren hebben we varkensvlees van een stinkbeer gekocht. Beren mesten is dus ook niet zo geslaagd. Wij kopen de volgende keer kip.

  • massy

    Maar ja WGeverink dat is het probleem in nederland alle gelten en borgen gaan naar het buitenland en wij eten berenvlees.

Of registreer je om te kunnen reageren.