Home

Nieuws

Onderzoek dierenwelzijn moeilijker zonder productschap

Onderzoek naar verbetering van dierenwelzijn in de varkens- en pluimveehouderij is moeilijker geworden door overheidsbeleid. Dat concludeert Arjan Stegeman.

De hoogleraar gezondheidszorg landbouwhuisdieren aan de Universiteit Utrecht zei dit tijdens een hoorzitting in de Tweede Kamer. Door het topsectorenbeleid wordt onderzoek vooral uit of samen met het bedrijfsleven gefinancierd, maar het is erg moeilijk om een verdienmodel te koppelen aan onderzoek naar dierenwelzijn.

‘In de melkveehouderij is het beter geregeld, via een heffing op het melkgeld’

Voorheen liep het goed via heffingen van de productschappen, maar nu is dat moeilijker, concludeert Stegeman. Hij hoopt dat dit via het afgeven van algemeenverbindendverklaringen weer makkelijker wordt. “In de melkveehouderij is het beter geregeld, omdat onderzoek daar gefinancierd kan worden via een heffing op het melkgeld. Als er voor de varkens- en pluimveesector niets gebeurd, blijf je op achterstand.”

Staartcouperen

Tijdens de hoorzitting over de rol van de dierenarts op het gebied van dierenwelzijn vraagt PvdD-Kamerlid Esther Ouwehand zich af waarom 26 jaar na het maken van afspraken over het couperen van varkensstaarten nog steeds gecoupeerd wordt. Stegeman zegt dat het in Nederland heel moeilijk is om biggen te verkopen zonder staart. Er is een ketenaanpak nodig om dit te verbeteren.

Kees Scheepens van organisatie Caring Vets vindt dat er doelen moeten worden gesteld voor dierenwelzijn, zoals ook doelen zijn gesteld voor antibioticareductie. Caring Vets is een vereniging van dierenartsen die zich uitspreekt over structurele schendingen van dierenwelzijn. Dierenwelzijn moet volgens hem centraal staan in het werk van de dierenarts.

‘We moeten ook zorgen voor voedselveiligheid, volksgezondheid en diergezondheid’

Merel Langelaar van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde benadrukt dat de taak veel breder is. “We zouden ons allemaal dan veel tekort doen. We kunnen het ons niet permitteren om er alleen voor dierenwelzijn te zijn. We moeten ook zorgen voor voedselveiligheid, volksgezondheid en diergezondheid. Het gaat ons om het hele pakket”, aldus Langelaar.

Karien Koenders, voorzitter van het Collectief Praktiserend Dierenartsen (CPD), zegt dat het de dagelijkse missie van dierenartsen is om het dierenwelzijn te verbeteren, maar dat ook andere factoren, waaronder de economie, hier een rol bij spelen.

Veehouder is verantwoordelijk voor welzijn vee

Stegeman en Koenders benadrukken dat niet de dierenarts, maar de veehouder uiteindelijk verantwoordelijk is voor het welzijn van zijn vee. “De dierenarts is de coach en adviseur. Hij heeft een vertrouwensband met de veehouder opgebouwd om samen doelen te bereiken”, zegt Koenders.

De controlerende taak ligt niet bij de dierenarts, vindt ze. “Handhaving is de taak van de NVWA. Dierenartsen kunnen wel hulp inroepen bij het Vertrouwensloket Welzijn Landbouwhuisdieren als er zaken niet goed gaan op het bedrijf. Jaarlijks worden op deze manier ongeveer 40 bedrijven geholpen.

Of registreer je om te kunnen reageren.