Commentaar

3 reacties

‘Verliezen nemen’

Niet alleen Fonterra, ook in Nederland zijn grote coöperaties gestruikeld op internationale ambities.

Een verlies van bijna € 0,75 miljard in 2 jaar tijd, afboekingen van meer dan € 1 miljard, verkoop van tafelzilver aan private equity en door de banken afgedwongen aflossing van leningen. Dat is kort geschetst de situatie bij Fonterra dat vandaag de jaarcijfers publiceert. Het Nieuw-Zeelandse bedrijf heeft zich verslikt in haar groeiwensen en niet snel genoeg geacteerd in de veranderende wereld. Het opzetten van melkpools in alle delen van de wereld klinkt sexy. Het leverde zeker omzet, maar ook heel veel kosten en missers op. Die minpunten kon Fonterra een paar jaar vooruitschuiven, maar eens moest het verlies genomen worden. Dat punt is dit jaar aangebroken, de lijken komen uit de kast ‘toevallig’ gelijk met een wijziging van accountant.

Gigantisch verlies nemen doordat in een keer alle lijken uit de kast komen

Afscheid van grootschalige projecten in Verweggistan

Ook in Nederland zijn grote coöperaties gestruikeld op internationale ambities. Denk aan Cebeco ─ daar ging € 200 miljoen aan boerengeld in rook op door wanbeleid ─ aan Cehave dat struikelde over de mislukte fusie met Encebe en aan Vion dat zijn best renderende deel opofferde om te overleven als slachterij. De afwikkeling gaat altijd volgens hetzelfde patroon: een gigantisch verlies nemen doordat in een keer alle lijken uit de kast komen, tafelzilver in de verkoop en als dat nog kan: vooruit met de geit en ‘back to the core business’. Voor Fonterra gaat dat betekenen terug naar een sterke focus op de productie in de thuismarkt, inzet op beter verwaarden van de melkpoeders en afscheid van sexy grootschalige projecten in Verweggistan.

Royal Friesland Campina

De internationale zuivelmarkten zijn met elkaar verweven. Als het in Nieuw-Zeeland stortregent blijft het in Amersfoort niet zonnig. Ook daar zijn wat hoofdpijndossiers. De afzet van premiumproduct in China holt achteruit, lokaal geproduceerd moet daar het stokje overnemen. Op de investering in Pakistan moet een keer worden afgeboekt, de vraag is hoe lang € 300 miljoen aan verdampt aandelenkapitaal nog acceptabel is voor de accountant. En in Nigeria rommelt het ook aanzienlijk. RFC gaat er niet kapot aan, de tent is in wezen gezond, maar er zijn wel wat delen die zo bloeden dat een pleister niet genoeg is.

Laatste reacties

  • agratax(1)

    Jammer dat de met applaus ontvangen bestuursvoorstellen in dezen achteraf leiden tot enorme vernietiging van boeren kapitaal. Geld waar de leden vermoedelijk een betere bestemming voor hadden geweten. Denk aan stallen met minder uitstoot van met stikstof vervuilde lucht. Helaas de groei ambities van de zo geprezen directeuren, inmiddels al weer bij een andere onderneming met applaus binnen gehaald, zijn voor de boeren een rib uit hun lijf. Hoe komt het dat bij zoveel boeren cooperaties deze internationalisering mislukt.

  • GCK

    Deze aankopen moeten medegefinancierd worden door een lagere garantieprijs. Dat is het voorstel van het bestuur voor deze najaarsvergaderingen.

  • farmerbn

    Als je directieleden verplicht mee laat betalen bij investeringen zullen ze veel minder risico's nemen. Als een risicovolle investering nu verkeerd uitvalt betalen de leden het verlies, wordt het een succes dan krijgt de directie een bonus. Zo stimuleer je het nemen van risico's.

Of registreer je om te kunnen reageren.