Redactieblog

5 reacties

‘Gluren bij de buren’

Op een aantal plekken in Nederland is de relatie van landbouwbedrijven met hun buren totaal verziekt.

Soms moet de rechter ingrijpen om erger te voorkomen als de relatie tussen landbouwbedrijven en hun buren niet best is. Zoals in het televisieprogramma De Rijdende Rechter waarin kleine, voor een buitenstaander onbeduidende, aanleidingen na een aantal jaren tot grote problemen leiden. Echter, in de landbouw gaat het niet over kleine aanleidingen. Het gaat over fijn stof, gezondheid, pesterijen, stank, onwetendheid en vervuiling.

Als je als buur zegt ‘dit kan niet’ dan heb je geen goede relatie meer met de boer naast de deur

Buren zijn mensen waar je letterlijk naast leeft en die enigszins met elkaar te vergelijken zijn. Mensen hebben andere mensen als buren. Een bedrijf is dus geen buur, omdat je anders een categoriefout maakt. Je kent in dat geval een eigenschap toe aan iets dat die eigenschap niet kan bezitten. In dit geval gaat het om het verschil tussen leefwereld en systeem. Het landbouwsysteem ziet buren als omgeving en botst met de leefwereld van de buren die vervolgens boos worden.

Werk samen aan gezamenlijke belangen

Het begin van een mogelijke oplossing is dat lokale belanghebbenden en boeren elkaar leren zien als buren die samen een rol spelen bij discussies over het verduurzamen van de landbouw. De sector heeft echter weinig vertrouwen in lokale belanghebbenden en vindt dat ze niet alleen lastig zijn, maar ook weinig of geen verstand van zaken hebben. Daarom proberen sommige boeren de buren mee te zuigen in het systeem door de bestaande problemen als onvermijdelijk voor te stellen. Het is daarom lastig voor individuele buren om boeren aan te spreken op hun bedrijfsvoering. Als je als buur zegt ‘dit kan niet’ dan heb je geen goede relatie meer met de boer naast de deur.

Praten over zaken houdt bedrijven kritisch op het systeem waarin ze werken

Boeren moeten zelf het initiatief nemen om samen met hun buren te werken aan de gezamenlijke belangen. Zij zijn het die de buren uitnodigen voor een eerste bezoek: niet alleen om het bedrijf te leren kennen, maar ook om te praten over allerlei zaken die belangrijk zijn voor beide soorten buren. Dat moet geen zwart-witdiscussie zijn over zaken als volksgezondheid, voedselveiligheid, klimaat en milieu. Op die manier blijven bedrijven voortdurend kritisch op het systeem waarin ze werken. En dat is meer dan er alleen maar met een economisch-technische bril naar kijken.

Laatste reacties

  • draaier

    vooringenomen stuk. Er zullen vast wel wat problemen zijn tussen buren, maar geldt dat niet overal? Laat eerst maar eens statistisch zien dat er significant méér problemen zijn tussen boeren en hun buren dan elders, voordat je vanuit de onderbuik begint te typen.

  • kanaal

    bemoeizucht kent grenzen

  • farmerbn

    Geldt dit ook voor buren van een (kern)centrale, chemische fabriek of coffeeshop?

  • Bolder01

    Wie er naast gaat wonen is dat toch zijn beslissing, de overheid moet zeggen dan had men het niet moeten kopen ,maar het is werk creeeren voor advocaten HET IS BISSENI

  • Bennie Stevelink

    Boeren die het systeem als onvermijdelijk voorstellen en daarmee een eerlijk gesprek onmogelijk maken kan inderdaad een probleem zijn. Ik zie echter nog een probleem in de communicatie tussen boeren en burgers: belang van leefkwaliteit (aantrekkelijkheid van omgeving) niet uitspreken maar daarvoor in de plaats andere belangen opvoeren zoals “duurzaamheid” , “milieu” of “volksgezondheid”.
    In Brabant spreekt men over “milieudoelen” die gehaald moeten worden terwijl het in feite gaat om aantrekkelijkheid van de omgeving door de veedichtheid te verlagen.
    Bij mij in de buurt liep de afgelopen 20 jaar een landinrichtingsproject waar consequent werd gesproken over “natuurontwikkeling”. Nu het project voltooit is zie ik overal fiets en wandelpaden op plaatsen waar vroeger nooit een mens kwam en die direct aansluiten op de nabij gelegen stad. Ook het laatste stukje natuur is ontsloten voor de mens. Men heeft geen “natuur” ontwikkeld maar een uitlooppark voor de burgers in de nabij gelegen stad.
    Ik kan er best begrip voor hebben dat er behoefte is aan een uitlooppark, maar noem het dan ook een uitlooppark en geen “natuur”!

    Ik zie dus gebeuren dat in discussies bewoording wordt gebruikt waarbij boeren moreel gechanteerd en klemgezet worden. Dit is precies hetzelfde als boeren die hun systeem als onvermijdelijk voorstellen om daarmee de bezwaren van buren weg te vegen.

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.