5% landbouwgrond dreigt bufferstrook te worden
Het ministerie wil bufferstroken langs sloten verplicht stellen om de waterkwaliteit te verbeteren. Dat gaat de landbouw een aanzienlijk deel van het productieareaal en de mestplaatsingsruimte kosten.

Vooral in waterrijke gebieden hebben de verplichte bemestings- en gewasbeschermingsvrije zones effect. In sommige waterschappen gaat het om meer dan 6% van het landbouwareaal. - Foto: Mark Pasveer
Om de waterkwaliteit te verbeteren, haalt het ministerie spreekwoordelijk de kaasschaaf langs alle perceelsgrenzen die aan water grenzen. In het concept zevende actieprogramma nitraatrichtlijn (7e AP) staat dat er langs water en sloten vanaf 2023 bufferstroken moeten komen van 2 tot 5 meter die niet meer bemest of bespoten mogen worden. Het voorstel gaat veel regulier beteelbare grond en mestplaatsingsruimte kosten. Wanneer langs alle waterlopen een mestvrije perceelsrand zou worden aangelegd, zou dit landelijk om 43.800 tot 99.900 hectare gaan. Dit kan worden berekend aan de hand van gegevens van Wageningen Environmental Research (WER). De daadwerkelijke omvang is afhankelijk van de waterschappen. Zij krijgen ruimte voor regionaal maatwerk bij het vaststellen van de breedte van de bufferstroken. LTO gaat ervan uit dat de maatregel zo’n 60.000 hectare landbouwgrond kost, de totale oppervlakte van de Noordoostpolder.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses










we laten ons toch niet bestelen.