Boerenblog

1789 x bekeken 2 reacties

'Als ik een varken was...'

Het is goed om met consumenten in gesprek te gaan over de varkenshouderij. Dat zorgt voor begrip, zegt Erik Stegink.

Deze week hadden we op ons bedrijf de zogenoemde werpweek. Eens in de 3 weken geven ongeveer 65 zeugen 950 biggetjes in 3 dagen tijd. Klanten in ons winkeltje kunnen dit via een camera volgen en zij komen dan vaak met vragen: hoeveel biggen worden er geboren? Hoe lang duurt de geboorte? En een terugkerende vraag: waarom zitten de zeugen in een kooi? En vragen en opmerkingen als: blijven de biggetjes bij de moeder? En: dat doen ze bij de koeien toch niet? De uitleg die ik geef over doodliggers en biest, zijn gewillige antwoorden.

Varkens hebben het best goed voor elkaar

Vaak stel ik daarna de vraag: wat zou jij willen als jij een varken was? Daar komen vaak sentimentele antwoorden op, zoals: spelen, bij moeder drinken en naar buiten kunnen. Dan begin ik te denken tijdens het gesprek: als ik een varken was, dan zou ik niet onder een moeder willen komen, genoeg eten en drinken willen hebben (ook als mijn moeder niet genoeg te drinken voor mij heeft) en wil ik graag in een fijne omgeving zijn. Veiligheid in de omgeving is ook een item dat wordt besproken. Het begrip is er dan al snel dat de varkens het eigenlijk best goed voor elkaar hebben.

Burgers zijn net varkens

Op een workshop die ik mocht geven bij de Vereniging Van Afgestudeerden in Dronten werd ook een presentatie gehouden over de vraag hoe de verhouding tussen boer en burger kan worden verbeterd. Hier bleek dat burgers eigenlijk net varkens zijn: ze willen ook eten, drinken, rusten en een gezond leven met – in deze onzekere tijden niet onbelangrijk – veiligheid. Toch verlangt men van boeren dat de dieren allemaal extra voorzieningen krijgen.

Wat zou een burger willen als ze een varken was? Speciale ballenbakken voor biggen, varkens met camera's laten rondlopen en selfies laten maken­? Wilde ideeën die, beredeneerd vanuit de mens, misschien wenselijk en leuk zijn. Maar wil het varken dit ook? Ik moet constateren dat de glijbaan die bij onze varkens in de wei staat zelden wordt gebruikt.

Het maakt de sector misschien leuker om burgers bij de varkenshouderij te betrekken. Ook maakt het de sector via marketing beter toegankelijk en dat geeft weer een tegengeluid bij andere beelden die organisaties de wereld inbrengen.

Eten, drinken, rustig en gezond leven

Maar als ik een varken was? Dan zou ik gezond in een stal willen bivakkeren met vrienden en familie om mij heen en 2 keer per dag mijn maaltijden geserveerd willen krijgen. Dan wil ik knorren en spelen met soortgenoten in een comfortabele en veilige omgeving. Ik zou mij vooral geen zorgen willen maken of ik wel genoeg te eten en te drinken krijg.

Als ik een varken was... keek ik naar mijn eerste levensbehoeften: eten, drinken, rusten en een gezond leven, in de hoop dat een goede boer mij daarvan voorziet.

Laatste reacties

  • kantoor3

    "Als ik een varken was... keek ik naar mijn eerste levensbehoeften: eten, drinken, rusten en een gezond leven, in de hoop dat een goede boer mij daarvan voorziet."
    In mijn beleving zit in die laatste opmerking ons grote probleem.
    We hebben allemaal het gevoel dat we bezig zijn met het produceren van een van de eerste levensbehoeften.
    Ik denk dat de burger dat zeker niet meer als zodanig ervaart.
    Ga een keer een grote supermarkt binnen en verbaas jezelf over de hoeveelheid en diversiteit van produkten. De consument ervaart het "eten" niet meer als een van de basisbehoeften. Er is immers meer dan zat van alles.
    De consument heeft een bepaald budget te besteden en dat bestedingspatroon is in de loop der jaren door de toenemende welvaart flink verandert. Ik geef wel eens als voorbeeld dat een gemiddeld gezin(2 ouders en 2 opgroeiende kinderen)op de dag van vandaag ongeveer 200 euro per maande besteed aan communicatie(tv,internet en alle gezinsleden een vet gsm contract) Dat geld moet ergens vandaan komen, want communiceren met elkaar vindt iedereen heel belangrijk.
    We moeten met z'n allen nadenken over hoe dat we de basisbehoeften weer belangrijk krijgen en minder over hoe dat het geproduceerd wordt. We kunnen de "eisen" van de consument immers toch niet bijhouden als de lat iedere keer hoger wordt gelegd, doordat de dierenbescherming ons regeltjes op weet te leggen wat de consument zogenaamd wil.

  • Zuperboer

    Juist kantoor3!

Of registreer je om te kunnen reageren.