‘Zuivel neemt risico met eigen IBR/BVD-aanpak’

De zuivel wil niet meer wachten op een AMvB voor de bestrijding van IBR en BVD. Maar het eindoordeel van Brussel kan wel eens voor extra kosten voor de veehouder zorgen.Dat het invoeren van een bestrijdingsprogramma voor IBR en BVD een kwestie van een lange adem werd, was al langer bekend. Daarom is het extra zuur dat de aangekondigde startdatum van 1 januari 2018 weer opschuift. Niet omdat de partijen het niet met elkaar eens zijn, maar omdat de Europese Commissie aanvullingen op de ter beoordeling gelegde AMvB vraagt. Omdat de Nederlandse veehouderij, net als die in buurlanden België en Duitsland trouwens, wil gaan voor een artikel 9-status, is Brussels goedkeuring nodig. Risico voor melkveehoudersDe zuivel wil niet meer wachten op de AMvB en komt in de loop van het voorjaar met een eigen programma voor IBR en BVD. Dat programma is gebaseerd op het ontwerp van de AMvB door de stuurgroep IBR/BVD-bestrijding. Hier kleeft wel een flink risico voor de melkveehouders aan. Brussel had immers nog opmerkingen bij de concept-AMvB. De vraag is of die opgenomen worden in het plan waar de zuivel aan werkt. Vervolgens rijst de tweede vraag: gaat Brussel er dan wel mee akkoord? Een struikelblok kan wel eens het tankmelkonderzoek zijn waarop de monitoring op IBR en BVD nu gebaseerd zijn. In Duitsland en België wordt tankmelkonderzoek niet toegepast, mede omdat het niet erkend werd door Brussel. Als Brussel ‘onze’ tankmelkmonitoring afschiet, dan zitten zuivel en melkveehouders met een groot probleem. Dan zal er bloed getapt moeten worden, met alle bijkomende kosten. Ook als de AMvB op meer punten gaat afwijken, hangen er extra kosten bij de veehouders boven het hoofd.GD-onderzoek naar BVD: een buisje met een stukje oorweefsel in een laboratorium. Foto: Ronald HissinkGD voorlopig de leadDe zuivel heeft gekozen voor een samenwerking met de GD. Die gaat straks de status van een bedrijf en van eventueel aangevoerd vee controleren. En daar wringt voor veehouders waarschijnlijk ook een schoen: ze willen niet alles bij de GD hebben liggen en willen vrijheid hebben in de keus voor een onderzoekslaboratorium. Al is het maar om de grote verschillen in kosten tussen GD en bijvoorbeeld Beter Vee of het Belgische Lavetan. Saillant detail: in het landelijke bestrijdingsplan was er geen sprake van een lead voor de GD. Sterker nog: ZuivelNL opende een paar weken geleden nog de inschrijving voor laboratoria voor onderzoek naar IBR en BVD om tot een acreditatie te komen waar Brussel straks mee akkoord gaat. De GD moet zich daarbij ook inschrijven. ‘Veehouders willen niet alles bij de GD hebben liggen’Met die zogenaamde witte lijst van onderzoeksinstellingen komt er nog een nieuwe uitdaging kijken. De zuivel kan wel met de GD optrekken, maar zodra die witte lijst er is, zal de GD de uitslagen van die laboratoria moeten verwerken in hun eigen systeem. Iets wat tot nu toe amper gebeurt.Zonder kalver- en vleesveehouderij kan het nietDat de zuivel nu ineens doorzet, is aan de ene kant begrijpelijk, maar zonder de andere sectorpartners uit de vleeskalver- en vleesveehouderij kan er nooit een artikel 9-status komen. Het aantal UBN-nummers dat geen melkvee houdt, is vele malen groter dan het aantal melkveehouders. Binnen LTO is wel duidelijk dat er niets gaat zonder die andere twee. Maar de vleesveehouderij is zeer kritisch omdat de melkveehouders via tankmelk al op een goedkope manier inzicht krijgen in hun status. Deze sterk verdeelde veetak wil per se de AMvB afwachten en een tegemoetkoming in de onderzoekskosten in de vorm van bijvoorbeeld een korting. Kalverhouderij is verder dan veehouders in de gaten hebbenMelkveehouders wijzen maar al te graag naar de importen van kalveren door de kalversector als risico en vragen zich daarbij of waarom zij wel aan IBR/BVD-bestrijding moeten doen. “En Van Drie dan?” is steevast de reactie in discussies. Nu is de kalverhouderij al verder dan veel melkveehouders in de gaten hebben. 80% van de kalveren komt uit Duitsland en laten ze daar nu verder zijn in hun bestrijding. Op een incidenteel geval na zijn alle Duitse kalveren ziektevrij. Dit geldt ook voor de Denen, Belgen en Ieren, waarmee 90% van de import vrij is. Het is inmiddels al zo ver dat integraties geen Nederlandse kalveren meer tussen deze buitenlanders opzetten, omdat het risico te groot is dat zo’n Nederlandse drager doodleuk de rest staat te infecteren.