‘Met het doel voor ogen aan het werk’

Afgelopen week overleed mijn Ome Jan op zijn boerderij, waar hij 80 jaar heeft gewoond. Misschien wel het meest aansprekend was zijn aandeel in de introductie van het Holstein Friesian-ras in Nederland.Voor velen bekender zoals hij zichzelf graag introduceerde: Jan Maat uut Giethoorn. Vooral de oudere lezers zullen Jan herinneren als een bevlogen man die met aanstekelijk enthousiasme vele projecten van de grond tilde gedurende zijn leven. Misschien wel het meest aansprekend was zijn aandeel in de introductie van het Holstein Friesian-ras in Nederland. Jan was een ’ziener’, hij zag iets met perspectief wat anderen misschien nog lang niet zagen en met het doel voor ogen zette hij zich er vol voor in.Magere kapstokkenJe kunt je het je nu bijna niet meer voorstellen, maar in de jaren zeventig was de introductie van een nieuw ras melkkoeien bijna een revolutie. Jan laveerde de introductie van de Holsteins tussen allerlei barricades, angst voor verandering en nostalgie door. Wat werden zijn kinderen op de veekeuring uitgelachen om de magere kapstokken. Een man met doorzettingsvermogen en overtuigingskrachtAngst voor verandering had Jan zelf niet. Geboren aan de gracht in het oude Giethoorn werd Jan als baby met de kruiwagen naar de nieuwe moderne boerderij in de Gieterse polder gebracht. Jan bouwde de boerderij van zijn vader later uit tot een moderne boerderij, de Eurohoeve genaamd. Echter; binnen een mensenleven veranderden de maatschappelijke inzichten dermate dat de boerderij weer ‘teruggegeven’ moest worden aan de natuur. Jan had verbitterd het bijltje erbij neer kunnen gooien, maar met het doel voor ogen werd de Eurohoeve omgevormd tot een museum en een melkveebedrijf opgestart in Portugal. Jan zag de mogelijkheden. Dat de weg ernaar toe soms hobbelig was en veel doorzettingsvermogen en overtuigingskracht vergde, deerde Jan niet. Hobbels zijn er om te overwinnenDit doet mij ook denken aan Hans de Boer. De voormalig voorzitter van VNO-NCW overleed afgelopen week. Hans maakte indruk op mij door bij zijn afscheid zichzelf zeer reflecterend op te stellen. Hans de Boer nam afscheid toen wij werden overvallen door het coronavirus. Op de vraag of wij ons in Nederland niet beter hadden kunnen voorbereiden terwijl het in Italië al weken crisis was, antwoordde Hans de Boer: ‘We zijn met zijn allen soms ‘ziende blind’. Ik dacht, die opmerking ga ik onthouden.Een ‘ziener’ uit de Gieterse polder of een ‘ziende blinde’ topman uit de Nederlandse polder, beiden gingen ze met het doel voor ogen aan het werk. Hobbels waren er om te overwinnen, maar soms is het maar beter dat je de weg ernaartoe even niet ziet.