Heimwee naar Nederland

Tijdens de feestdagen zijn we een weekje naar Nederland geweest. Familiebezoek, veel te veel eten, vuurwerk afsteken en... schaatsen!Er wordt me vaak gevraagd wat ik het meeste mis van Nederland. Dat is in de eerste plaats het contact met de familie. Verder zijn er natuurlijk de typisch Nederlandse dingen als goede Goudse kaas, haring, hagelslag en Nederlandstalige boeken waarnaar je tevergeefs zoekt in Frankrijk. Maar dat is allemaal te importeren. De familie komt zelf langs en de rest kunnen we in grote hoeveelheden meenemen.NatuurijsWat ik echt mis van Nederland is het schaatsen. Na jaren rondjes op de kunstijsbaan te hebben gereden lag er eindelijk weer natuurijs. Wat is Nederland toch mooi als het een keer echt winter is.
Frankrijk is geen schaatsland. Dat wil niet zeggen dat de Fransen niet kunnen schaatsen. Bij het kunstrijden levert Frankrijk Europese kampioenen en wereldkampioenen. Bij het marathonschaatsen in Nederland rijdt Cedric Michaud het hele peloton naar huis, en in het allroundcircuit doet de Fransman Alexis Contin niet onverdienstelijk mee. Toch zit het schaatsen de Fransen niet in het bloed. De meesten hebben nog nooit van het langebaanschaatsen gehoord, en de enige Franse 400 meterbaan in Albertville is na de Olympische Spelen afgebroken.VorstperiodeBehalve in de wintersportgebieden heeft Frankrijk niets met de winter. Het is lastig en niemand is er op voorbereid. De meeste huizen zijn slecht geïsoleerd en tijdens deze vorstperiode dreigt het elektriciteitsnet plat te gaan. Bij de eerste serieuze sneeuwval deze winter zaten meteen 20.000 huizen zonder stroom. In Bretagne leeft het idee dat het er nooit wintert. De wegen worden niet gestrooid of geschoven. Toch hebben we elk jaar wel een korte periode met winterweer. Het verkeer is dan meteen een puinhoop en iedereen moet zich maar redden. Ik heb bewondering voor de RMO-chauffeurs die ondanks alles toch de melk komen ophalen.HeimweeWe hebben enorm genoten van het schaatsen op natuurijs. Onze kinderen zijn in Frankrijk geboren, maar redden zich heel aardig op de schaats. Het hoort bij een Nederlandse opvoeding. Op zo'n moment krijg ik bijna heimwee naar Nederland. Maar als we weer 12 jaar moeten wachten op natuurijs, is het niets om je ongerust over te maken.