‘Behandelbedrag voor wildschade terugbetalen’

Het was een tijdje betrekkelijk stil rond het wildschade- en ganzenbeleid. Maar het gerommel neemt nu weer toe.Een hardnekkige bron van onvrede is het in 2014 ingevoerde behandelbedrag (of: leges) voor wildschade. Wie voor schadevergoeding in aanmerking wil komen, moet eerst € 300 betalen. Samen met een eigen risico van € 250 en een minimum uit te betalen bedrag van € 50 komt de drempel waarboven schade zinvol gemeld kan worden, op € 600. Geen reuzebedragenDe meeste bedrijven waar het om gaat, komen twee, hooguit drie keer per jaar met een melding. Het zijn dan ook geen reuzebedragen. En het idee erachter spreekt ook wel aan. De taxatiekosten zijn per geval nog hoger dan die € 600. Zo voorkom je verspilling van gemeenschapsgeld aan kruimelwerk. In het verleden kwamen jaarlijks honderden aanvragen binnen van € 0. Dat is zinloos papierwerk. En er zijn verzachtingen. Elke provincie hanteert eigen situaties waarin de leges of het eigen risico toch vergoed worden. ‘Een vergoeding voor wildschade is geen gunst van de overheid, het is een recht’ Toch steekt het. Een vergoeding voor wildschade is geen gunst van de overheid. Het is een recht, een tegemoetkoming voor schade die je van overheidswege moet tolereren. LTO stelt voor het behandelbedrag toch op een of andere manier terug te betalen. Een zinnige gedachte, die in ieder geval het draagvlak voor het wildschadebeleid ten goede zal komen. Belangrijk voordeel is dat meer meldingen gedaan zullen worden, wat een realistischer beeld geeft van alle geleden schade. Lees ook: Opnieuw pleidooi voor plaatsing ree op wildlijst