Rundveehouderij

Achtergrond 12 reactieslaatste update:11 mei 2019

Schuldeisers leggen zich niet neer bij einde faillissement Van Bakel

De curator had het faillissementsdossier van Van Bakel Onroerend Goed al bijna gesloten. Maar schuldeisers legden zich daar niet bij neer en stapten naar de rechter. Hoe zat het ook al weer met Van Bakel en Vreba-Hoff?

Het Gerechtshof in Den Bosch buigt zich over het faillissement van Van Bakel Onroerend Goed van Willy van Bakel. Schuldeisers verzetten zich tegen afwikkeling van het faillissement. Ze proberen zo toch nog een deel van hun geld terug te krijgen. Volgens hun advocaat gaat om enkele miljoenen euro’s.

Ze deden allemaal zaken met het bedrijf voordat Van Bakel tien jaar geleden in problemen kwam.

In zwaar weer

Van Bakel Onroerend Goed was een van de vele bv’s van de familie in Nederland. Tot het najaar van 2009 waren de bv’s, waaronder ook Vreba Melkvee (het grootste melkveebedrijf van Nederland), allemaal aan elkaar gelieerd. Dat veranderde toen de Amerikaanse dochteronderneming van Van Bakel Onroerend Goed, Vreba-Hoff Dairy Development, in zwaar weer kwam.

Van Bakel Onroerend Goed was groot geworden in en door de handel in melkquota en daarnaast uitgegroeid tot de belangrijkste emigratiebemiddelaar voor melkveehouders die naar de VS wilden emigreren. Daar had Van Bakel samen met de Amerikaanse familie Van der Hoff een paar grote melkveebedrijven gebouwd. Boerderijen met mooie, ultramoderne melkstallen en loopstallen, met genoeg ruimte voor zo’n 3.000 koeien per bedrijf. Nederlandse boeren keken hun ogen uit bij een bezoek aan deze imposante ‘state-of-the-art’ melkveebedrijven in de VS.

Basis voor concept

Deze boerderijen vormden de basis van het concept dat door Van Bakel in 1998 in de markt werd gezet. Melkveehouders die wilden emigreren konden hun boerderij en melkquotum in Nederland aan hem verkopen en dan zou hij een melkveebedrijf voor ze bouwen in de VS. Alles zou worden geregeld, van de verkoop in Nederland, aankoop van de nieuwe locatie in de VS, de benodigde vergunningen en financiering tot de visa en de koeien.

Kapitaalkrachtige investeerders werden mooie rendementen in het vooruitzicht gesteld van zo’n 15%

Voor boeren die zich geen eigen megabedrijf konden veroorloven werd in 2000 een ander concept geïntroduceerd. Deze melkveehouders konden aan de slag op een leasebedrijf in de VS. De gebouwen werden dan geleased, de koeien waren van de veehouder. Dit concept werd in Nederland weer onder de aandacht gebracht van kapitaalkrachtige investeerders die mooie rendementen in het vooruitzicht werden gesteld van zo’n 15%, als ze investeerden in de leasebedrijven.

Rabobank verwees door

Investeerders en emigranten die klant waren van Rabobank werden door hun lokale bank doorverwezen naar het hoofdkantoor van de bank in Utrecht. Daar kregen ze te maken met Ben Huiskamp, die toen nog het volste vertrouwen had in de onderneming. Rabo-klanten die twijfelden of ze met Van Bakel in zee moesten gaan, kregen van Huiskamp te horen dat deze nog nooit had gemerkt dat Willy van Bakel zijn afspraken niet nakwam. Huiskamp geloofde in het concept van Vreba-Hoff en ging in 2005 zelf voor Van Bakel in de VS werken.

Ook melkveehouders zagen er brood in. De belangstelling was groot. Zeker twee keer per jaar werden er speciale farmtours naar de VS georganiseerd. Deze reizen leverden veel latere klanten (emigranten) op.

Een beeld uit de presentatie voor de mogelijkheden van melkveebedrijven in de Verenigde Staten.
Een beeld uit de presentatie voor de mogelijkheden van melkveebedrijven in de Verenigde Staten.

In 2004 waren er, naast de twee eerste eigen melkveebedrijven van Vreba-Hoff, al 7 andere gebouwd in de staat Michigan, 9 in de staat Indiana en 20 in Ohio. Daarnaast waren er nog 17 andere melkveebedrijven in aanbouw of ontwikkeling. In 2006 waren er 23 nieuwe melkveebedrijven in aanbouw of ontwikkeling.

De winst die de onderneming maakte werd geïnvesteerd in verdere groei, aldus de advocaat van Vreba-Hoff, Rob Boas in 2010 in deze krant. Van Bakel had bijvoorbeeld vergevorderde plannen om het grootste melkveebedrijf van de staat Ohio te gaan bouwen (Orleton Farms met 5.400 koeien) en er was al een groot opfokbedrijf voor jongvee gekocht in de staat Oklahoma met een capaciteit voor 25.000 dieren.

Miljoeneninvesteringen

Het vergde miljoeneninvesteringen waarvoor grote leningen werden afgesloten, met bijbehorende betalingsverplichtingen. Zo lang de inkomsten, uit melk en van emigranten, toenamen kon daar ook aan worden voldaan. In de beginperiode leek er geen vuiltje aan de lucht. Ook op de bedrijven van de eerste melkveehouders die via Vreba-Hoff waren geëmigreerd ging het meestal goed.

Maar het verzet in de omgeving van de geplande nieuwe megabedrijven, met veel koeien en weinig grond, nam toe. De reputatie van Vreba-Hoff, die het zelf niet al te nauw nam met milieuregels, droeg daaraan bij. Dit zorgde voor vertraging in de vergunningverlening.

Daarnaast werden vergunningen voor de nieuwe bedrijven volgens oud-stafmedewerker van Vreba-Hoff, Ben Huiskamp, niet op tijd aangevraagd. En financieringsaanvragen voor nieuwe bedrijven, die Huiskamp moest regelen, hadden geen zin zonder de benodigde vergunningen.

Vertraging bij bouw

Het zorgde voor vertraging bij de bouw van melkveebedrijven voor emigranten, die steeds langer moesten wachten op hun nieuwe bedrijf. Ondertussen kregen emigranten die al in de VS boerden het advies om uit te breiden, waarvoor ook weer nieuwe stallen moesten worden gebouwd. Vreba-Hoff was daardoor met de bouw van te veel bedrijven tegelijk bezig, constateerde Huiskamp toentertijd. Hij vertrok zelf na enkele jaren weer bij het bedrijf omdat hij steeds meer problemen kreeg met de werkwijze van Van Bakel.

Kwetsbaar

De structuur van de melkveebedrijven, met veel koeien en weinig grond, was bovendien kwetsbaar. Daardoor moest er veel voer worden aangekocht. Zo lang de melkprijs goed was, leverde dat geen problemen op. Maar toen de melkprijs tien jaar geleden hard daalde, veranderde dat. De inkomsten dekten niet langer de uitgaven.

Halverwege 2009 waren de inkomsten onvoldoende om de rekeningen te betalen. Geld van de ene Amerikaanse bv werd op aanwijzingen van Willy van Bakel verschoven naar andere bv’s. Hij bepaalde welke rekeningen werden betaald en welke investeerders, inclusief familie, voorrang kregen bij betaling, aldus meerdere getuigen voor de Amerikaanse rechtbank. De dochterondernemingen waren ondergekapitaliseerd; wettelijke en fiscale formaliteiten werden genegeerd; de bv’s werden niet als afzonderlijke bedrijven gerund en loonbelasting niet betaald. Maar volgens getuigen was er in 2008 al sprake van een complete chaos bij zeker 20 bv’s, werd geld dat tussen de bedrijven onderling werd overgemaakt soms niet of onjuist in de boeken opgenomen.

De meer dan 20 bv’s van Van Bakel in de VS waren eigenlijk een en dezelfde, ofwel alter ego’s van elkaar en het moederbedrijf in Nederland, constateerden de Amerikaanse fiscus en rechtbank.

Schuldeisers leggen zich niet neer bij einde faillissement Van Bakel

Kredietcrisis

Banken, zenuwachtig geworden door de kredietcrisis, hadden steeds minder geduld met ondernemingen die niet aan hun betalingsverplichtingen konden voldoen. Vreba-Hoff of een van de vele bv’s in de VS, kreeg de ene miljoenenclaim na de andere aan de broek. Het totale aantal claims van banken en leveranciers liep uiteindelijk op tot zo’n $ 155 miljoen. De hoge boetes van de staat Michigan van meer dan $ 200.000 voor overtreding van de milieuregels nog niet meegerekend.

Gedupeerde emigranten en investeerders raakten hun geld veelal kwijt.

De Amerikaanse rechter stemde in veel gevallen in met de geëiste beslaglegging en verkoop van een reeks melkveebedrijven, vooral leasebedrijven, maar ook met verkoop van de locatie waar het grootste melkveebedrijf van Ohio (Orleton Farms) moest komen. De paradepaardjes, de grote melkveebedrijven van Vreba-Hoff in Michigan, moesten eveneens worden overgedragen aan de bank. Gedupeerde emigranten en investeerders raakten hun geld veelal kwijt.

Braziliaanse nationaliteit

In de zomer en het najaar van 2009 werden de vele bv’s van het concern in de VS en Nederland zoveel mogelijk van elkaar losgekoppeld. Dit moest voorkomen dat de problemen in Amerika, het melkveebedrijf van de familie in Vredepeel in de val zou meeslepen. Van Bakel Onroerend Goed ging failliet. Volgens Van Bakel als gevolg van problemen (zuivelcrisis en kredietcrisis) in de VS. Gedupeerden denken dat er meer aan de hand was en verwijten Van Bakel wanbeleid ofwel onbehoorlijk bestuur.

Willy van Bakel stortte zich daarna in nieuwe avonturen, onder andere in Brazilië. Daar zou hij samen met investeerder Kees Koolen het grootste melkveebedrijf van Brazilië beginnen waar 1 miljoen kilo melk per dag zou worden geproduceerd, oplopend naar 4 miljoen kilo per dag. Van Bakel heeft inmiddels de Braziliaanse nationaliteit. Maar het project dat Brazilië moest veranderen van zuivelimporteur tot exporteur van zuivel is tot nu toe niet van de grond gekomen.

Van Bakel krijgt € 1.500 leefgeld per maand van familie

Het is triest gesteld met Willy van Bakel, als we zijn advocaat Rob Boas mogen geloven. Hij heeft niets meer, niet in Nederland, niet in de VS en niet in Brazilië en krijgt elke maand zo’n € 1.500 van zijn familie in Nederland om rond te komen. Van Bakel verblijft in Brazilië, alhoewel hij ook wel in Nederland wordt gesignaleerd. In Brazilië probeert hij nieuwe projecten van de grond te tillen, maar tot nu toe heeft dat niets opgeleverd, aldus zijn advocaat 8 mei 2019 voor het Gerechtshof in Den Bosch. Hij probeert zich aan eigen haren uit het moeras omhoog te trekken, zei Boas.

De advocaat van de schuldeisers van Van Bakel Onroerend Goed, Martijn van Dam, was niet onder de indruk. Zijn cliënten vinden de handelwijze van Van Bakel de belangrijkste oorzaak van de problemen waarin zijn ondernemingen en hijzelf terecht is gekomen. “Van Bakel ging veel te grote financiële verplichtingen aan in de VS, gebruikte geld van boeren en investeerders die zaken met hem deden voor andere doeleinden dan waarvoor ze waren bestemd, de administratie was een chaos waardoor goed zicht op de onderneming ontbrak en hij niet adequaat kon optreden toen er problemen ontstonden. En die problemen waren er al voor de kredietcrisis in 2008 en zuivelcrisis in 2009.” Rabobank constateerde al voor de crisis dat Van Bakel niet in control was. “Na het ontstaan van de problemen werd, net als de jaren daarvoor, jaarlijks circa € 1,5 miljoen doorgesluisd naar de VS” aldus de advocaat.

Hij betwijfelt dat Van Bakel inderdaad niets meer heeft om zijn schuldeisers te betalen, zoals zijn advocaat Rob Boas en de curator beweren. Bovendien lopen er nog procedures die geld kunnen opleveren. Een gedegen onderzoek van de curator ontbreekt en dat moet er eerst komen zodat Willy van Bakel persoonlijk aansprakelijk kan worden gesteld voor wanbeleid. Daarbij moet volgens de advocaat ook gekeken worden naar de rol van zijn broers die tot 2009, toen de vele bv’s werden gesplitst, medeverantwoordelijk waren. De broers René en Alex van Bakel, bestieren in Vredepeel het grootste melkveebedrijf van Nederland. Als Willy van Bakel inderdaad niets meer heeft, zijn daar in zijn ogen voldoende mogelijkheden om verhaal te halen. De rechtbank doet over twee weken uitspraak.

Laatste reacties

  • RIEN65

    Hier is gek met de van Bakeltjes zelfs de Boerderij en de universiteit van Wageningen.

  • EEn tijdje terug stond Willy nog in deze krant😳

  • henver1

    Bij ons stond hij 5 weken geleden op de stoep, omdat wij gestopt zijn met melken , hij wilde een vof met ons beginnen met als doel om fosfaatrechten te bemachtigen!

  • cornelis 22

    1500 leefgeld in de maand ,kan hij daarvan heen en weer naar Brasil vliegen en krijgt hij niets voor zijn inspanningen om dat megabedrijf op te zetten?

  • is ie weer los dan?

  • Vhouder

    die hoort achter de tralies heeft vele mensen een hoop ellende bezorgd en dan nu nog de grote gaan uithangen onder andere in dit blad

  • anker


    Het verbaasd me hoe fam.Van Bakel in de agrarische pers wordt opgehemeld als geweldigen ondernemers.Achter de tralies met die boeven

  • schooteind1

    gedupeerden moeten ook de hand in eigen boezem steken. Als iets te mooi is om waar te zijn, tja...dan is het ook te mooi om waar te zijn. Oplichters zal je altijd en overal tegenkomen. Maar ja, die hebzucht hè. Altijd maar meer meer meer...

  • Attie

    Ben benieuwd wie er nu op zitten, uit de 'tweede hand ' is soms leuk kopen..

  • Mfb

    Ik kan mij goed voorstellen dat de gedupeerden proberen hun geld terug te krijgen. Het bedrijf in de Vredepeel schijnt goed te draaien en de heren daar draaiden vrolijk mee destijds. Logisch dat ze proberen daar wat te halen....

  • maatje 1904

    zo glad als een aal een advies afblijven

  • maar dat bedrijf in de vredepeel van wie is dat nu dan? gaan nu steeds vaker filmpjes van rond hoe best ut wel nie draait en wat ze allemaal gaan doen.

Laad alle reacties (8)

Of registreer je om te kunnen reageren.