Pluimveehouderij

Achtergrond

Bloedluisbestrijding georganiseerd aanpakken

De International Egg Commission sprak deze week over de bloedluisproblematiek. Een gecoördineerde aanpak is nodig om problemen als fipronil-fraude te voorkomen, vindt de Britse professor Olivier Sparagan.

De bloedluis, of vogelmijt, is één van de grotere problemen waar de eierproducent tegenaan loopt, en komt inmiddels over bijna de hele wereld voor. Daarom stond de bloedluisproblematiek deze week op de agenda tijdens een bijeenkomst van de International Egg Commission in het Belgische Brugge. Verschillende deskundigen gaven een update over de problematiek, wetenschappelijk onderzoek hiernaar en potentiële oplossingsrichtingen.

De bloedluis komt inmiddels wijdverspreid voor in Europa, het Midden-Oosten en het verre Oosten, zei Farhad Mozafar van fokkerijbedrijf Lohmann Tierzucht. Alleen Noord-Amerika is momenteel volledig vrij van bloedluis.

Bloedluis verspreidt zich makkelijk

De mijt, die het goed doet bij warme temperaturen en een hoge luchtvochtigheid, en een levenscyclus heeft van 7 tot 17 dagen, wordt gemakkelijk verspreid tussen pluimveebedrijven door wilde vogels, insecten, vanuit de opfok, door ongedierte, mest en mensen, stelde Mozafar. Aanwezigheid van de beestjes heeft als gevolg dat kippen onrustig worden ’s nachts, leidt tot huid- en veerirritaties, en kan uiteindelijk leiden tot pikkerij en kannibalisme en de eiproductie ’s nachts verstoren.

Sterfte, hogere voerconversie, terugval eierproductie

Een kolonie van 5.000 beestjes die zich voeden aan een kip, kan leiden tot een gewichtsverlies van 1 gram per dag. Dit stijgt naar 10 gram per dag bij 50.000 mijten, en 100 gram per dag bij 500.000 mijten. “Zeer ernstige besmettingen leiden tot sterfte, minder erge tot een hogere voerconversie en een terugval in de eierproductie,” aldus Mozefar. Daarnaast is er wetenschappelijk bewijs dat de bloedluizen drager kunnen zijn van andere ziekten, waaronder vogelgriep, en deze kunnen doorgeven.

Bloedluis steeds resistenter tegen middelen

Hij schetste een belangrijk bestrijdingsprobleem: bloedluizen ontwikkelen steeds meer resistentie tegen acaridepesticiden, middelen waarmee teken en mijten bestrijd worden. Deze resistentievorming wordt versneld als het middel niet correct wordt toegepast. Ook de Britse professor Olivier Sparagano (Coventry University) beaamde dit probleem. Hij sprak over het Europese project Coremi, waar 28 landen bij betrokken zijn en dat kennis over bloedluisbestrijding bij elkaar wil brengen en als doel heeft een holistische bloedluisaanpak te ontwikkelen.

Kosten lopen in Europa op tot € 231 miljoen

Volgens Sparagano wijzen de laatste cijfers er op dat de totale jaarlijkse kosten van bloedluisbesmettingen in de Europese legpluimveehouderij naar schatting € 231 miljoen bedragen, en wereldwijd € 3,2 miljard. Hij drong er bij de International Egg Commission op aan om een werkgroep op te zetten voor bloedluis, omdat er weinig oplossingen voor handen zijn gezien de toenemende resistentie tegen werkzame stoffen carbaryl en permethrin. Dat heeft geleid tot het gebruik van middelen van de zwarte markt, schetste hij, zoals de recente fraude met fipronil. Volgens Sparagno is een multidisciplinaire en gecoördineerde aanpak nodig om het bloedluisprobleem te tackelen, zeker gezien een toenemend aantal pluimveehouders last heeft van huidirritaties en -problemen.

Volgens hem waren er wel positieve ontwikkelingen in de laatste vijf jaar, waaronder verbeterde communicatie en scholing en verschillende potentiële vaccins met goede resultaten onder laboratoriumomstandigheden. Verschillende producten verdwijnen echter van de markt zonder dat er nieuwe voor in de plaats komen, en gezondheidsklachten bij mensen nemen toe.

Oplossing: geïntegreerde plaagdierbeheersing

Monique Mul, onderzoekster bij Wageningen UR, benoemde een duurzame oplossing via geïntegreerde plaagdierbeheersing als de oplossing voor de toekomst voor het bloedluisprobleem. Ze waarschuwde dat door bloedluis niet te bestrijden, pluimveehouders ook met allerlei andere aandoeningen te maken kunnen krijgen, waaronder salmonella. “Alleen chemische middelen gebruiken is een doodlopende weg. Je kunt niet alleen wat sprayen en denken dat de uitbraak wel over is. Dat is alleen houdbaar als onderdeel van geïntegreerde plaagdierbeheersing, waarvoor blijvende inspanning, tijd, geld en aandacht een vereiste is.”

Of registreer je om te kunnen reageren.