Akkerbouw

Foto & video 7166 x bekeken 7 reactieslaatste update:27 dec 2017

Bieten voor de vorst de grond uit

Het is voor de bietentelers in de Amerikaanse staat Michigan altijd een hele uitdaging om de suikerbieten voor de vorst uit de grond te hebben. In Michigan begint de oogst al in augustus. Door zacht najaarsweer konden de rooiers pas de laatste dagen van oktober volop aan de gang.

De vier fabrieken van Michigan Sugar draaien al vanaf 21 augustus en gaan door tot medio maart, maar voor de 800 telers die samen 62.000 hectare bieten telen, begint het rooien pas echt als er voor de opslag wordt gerooid. Voor in november de vorst invalt, moeten de bieten uit de grond. Ze gaan in 8 meter hoge hopen op centrale opslagplaatsen. Om broei te voorkomen, moeten de bieten onder 12 graden zijn en dat duurde dit jaar langer dan normaal. Vorig jaar had Michigan recordopbrengsten rond 78 ton per hectare. Dit jaar verwachten ze te blijven steken op 68 ton per hectare door droogte in augustus en september.

Foto

  • Met grote vrachtwagens worden de bieten van het land gereden. Foto's: Martin Smits

    Met grote vrachtwagens worden de bieten van het land gereden. Foto's: Martin Smits

  • Bij Amerikaanse landbouw is de suikerbiet niet het eerste gewas waar je aan denkt. Toch is ruim 50% van de suikerproductie in Amerika uit bieten in plaats van suikerriet. Verdeeld over vijf regio’s in elf staten telen de Amerikanen zo’n 475.000 hectare suikerbieten.

    Bij Amerikaanse landbouw is de suikerbiet niet het eerste gewas waar je aan denkt. Toch is ruim 50% van de suikerproductie in Amerika uit bieten in plaats van suikerriet. Verdeeld over vijf regio’s in elf staten telen de Amerikanen zo’n 475.000 hectare suikerbieten.

  • Michigan is met zo’n 13% van de totale oppervlakte, na de Red River Valley (grensgebied North Dakota en Minnesota), dat bijna 60% van de totale Amerikaanse bietenteelt voor zijn rekening neemt, het tweede grootste teeltgebied.

    Michigan is met zo’n 13% van de totale oppervlakte, na de Red River Valley (grensgebied North Dakota en Minnesota), dat bijna 60% van de totale Amerikaanse bietenteelt voor zijn rekening neemt, het tweede grootste teeltgebied.

  • Michigan Sugar heeft dit jaar zo’n 62.000 hectare bieten te verwerken. Daarvan wordt 4.000 hectare in het nabij gelegen Ontario (Canada) geteeld. Michigan Sugar heeft vier fabrieken met een capaciteit van 19.000 ton per dag. De fabriek in Bay City is de grootste met een capaciteit van ruim 7.000 ton per dag.

    Michigan Sugar heeft dit jaar zo’n 62.000 hectare bieten te verwerken. Daarvan wordt 4.000 hectare in het nabij gelegen Ontario (Canada) geteeld. Michigan Sugar heeft vier fabrieken met een capaciteit van 19.000 ton per dag. De fabriek in Bay City is de grootste met een capaciteit van ruim 7.000 ton per dag.

  • De Amerikaanse bietenteelt is niet per se heel anders dan de Europese. Een belangrijk verschil voor de teler is de teelt van Roundup-ready rassen. Dat maakt de onkruidbestrijding goedkoop en eenvoudig. Een groot verschil zijn de weersomstandigheden. In de Red River Valley moeten de bieten vóór 1 november de grond uit, omdat dan de vorst invalt. Het eerste weekend van november lag er al 5 centimeter sneeuw.  Michigan heeft nog een paar weken extra de tijd, maar net als in andere productiegebieden gaan de meeste bieten in langdurige opslag.

    De Amerikaanse bietenteelt is niet per se heel anders dan de Europese. Een belangrijk verschil voor de teler is de teelt van Roundup-ready rassen. Dat maakt de onkruidbestrijding goedkoop en eenvoudig. Een groot verschil zijn de weersomstandigheden. In de Red River Valley moeten de bieten vóór 1 november de grond uit, omdat dan de vorst invalt. Het eerste weekend van november lag er al 5 centimeter sneeuw. Michigan heeft nog een paar weken extra de tijd, maar net als in andere productiegebieden gaan de meeste bieten in langdurige opslag.

  • In Michigan begon de bietencampagne dit jaar op 21 augustus. Via loting wordt dan bepaald wie er bieten mag leveren. Michigan Sugar is een coöperatie. Telers krijgen meestal zo rond 1 acre (0,4 hectare) per aandeel toegewezen. Voor de fabriek is het de kunst om de hoeveelheid bieten zo uit te kienen dat die tot midden maart op volle capaciteit kunnen draaien. Opslag op het eigen bedrijf is in Amerika een onbekend fenomeen. Bieten gaan naar een zogenoemde piling ground voor de langdurige opslag.

    In Michigan begon de bietencampagne dit jaar op 21 augustus. Via loting wordt dan bepaald wie er bieten mag leveren. Michigan Sugar is een coöperatie. Telers krijgen meestal zo rond 1 acre (0,4 hectare) per aandeel toegewezen. Voor de fabriek is het de kunst om de hoeveelheid bieten zo uit te kienen dat die tot midden maart op volle capaciteit kunnen draaien. Opslag op het eigen bedrijf is in Amerika een onbekend fenomeen. Bieten gaan naar een zogenoemde piling ground voor de langdurige opslag.

  • Pas als de piling grounds open gaan, gaat de bietenoogst echt los. Per dag wordt er bij Michigan Sugar dan zo’n 7% van de totale oogst aangevoerd. De fabrieken draaien tot medio maart. Vorig jaar door enorme opbrengsten zelfs tot april. Zo’n 36.000 ton bieten zijn toen uiteindelijk niet verwerkt. Houdbaarheid van bieten heeft immers zijn grenzen. Transport wordt volledig door de telers zelf georganiseerd.

    Pas als de piling grounds open gaan, gaat de bietenoogst echt los. Per dag wordt er bij Michigan Sugar dan zo’n 7% van de totale oogst aangevoerd. De fabrieken draaien tot medio maart. Vorig jaar door enorme opbrengsten zelfs tot april. Zo’n 36.000 ton bieten zijn toen uiteindelijk niet verwerkt. Houdbaarheid van bieten heeft immers zijn grenzen. Transport wordt volledig door de telers zelf georganiseerd.

  • Pas als de temperatuur van de bieten onder de 10 graden is gedaald, gaan de piling grounds open voor ontvangst. Eerder wordt er alleen gerooid voor directe verwerking. Michigan Sugar heeft bij diverse telers weerstations in de bieten staan. Die meten onder andere luchttemperatuur, maar met een sensor in de bieten wordt ook de temperatuur van de wortel gemeten en op afstand uitgelezen. Links bietenteler Gary Reif uit Saginaw, rechts David Ganton, teeltbegeleider bij Michigan Sugar.

    Pas als de temperatuur van de bieten onder de 10 graden is gedaald, gaan de piling grounds open voor ontvangst. Eerder wordt er alleen gerooid voor directe verwerking. Michigan Sugar heeft bij diverse telers weerstations in de bieten staan. Die meten onder andere luchttemperatuur, maar met een sensor in de bieten wordt ook de temperatuur van de wortel gemeten en op afstand uitgelezen. Links bietenteler Gary Reif uit Saginaw, rechts David Ganton, teeltbegeleider bij Michigan Sugar.

  • Dat de biettemperatuur zo bepalend is of de fabriek wel of niet groen licht geeft voor de bietenoogst, heeft alles te maken met de langdurige opslag. De bieten gaan in hopen van 8 meter hoog, zo’n 40 meter breed en enkele honderden meters lang. De bieten worden geventileerd om broei te voorkomen, maar gaan de bieten warmer dan 10 graden in de opslag, dan blijft broei niet onder controle.

    Dat de biettemperatuur zo bepalend is of de fabriek wel of niet groen licht geeft voor de bietenoogst, heeft alles te maken met de langdurige opslag. De bieten gaan in hopen van 8 meter hoog, zo’n 40 meter breed en enkele honderden meters lang. De bieten worden geventileerd om broei te voorkomen, maar gaan de bieten warmer dan 10 graden in de opslag, dan blijft broei niet onder controle.

  • De vrachtwagen lost in een soort stortbak op de piler. In enkele minuten tijd heeft die de volledige lading weggewerkt. De lange transportband brengt de bieten omhoog naar een reiniger. Na de reiniger gaan de bieten op een lange band die heen en weer zwenkt. Intrekken doet de band niet. Na een aantal vrachten rijdt de piler een meter achteruit en gaat het lossen weer verder.

    De vrachtwagen lost in een soort stortbak op de piler. In enkele minuten tijd heeft die de volledige lading weggewerkt. De lange transportband brengt de bieten omhoog naar een reiniger. Na de reiniger gaan de bieten op een lange band die heen en weer zwenkt. Intrekken doet de band niet. Na een aantal vrachten rijdt de piler een meter achteruit en gaat het lossen weer verder.

  • Aan beide kanten van de piler kan een vrachtwagen lossen zodat een min of meer continu proces ontstaat. In Michigan is alles ingericht op kipwagens, maar systemen waar de vrachtwagen overzij worden gekanteld bestaan ook.

    Aan beide kanten van de piler kan een vrachtwagen lossen zodat een min of meer continu proces ontstaat. In Michigan is alles ingericht op kipwagens, maar systemen waar de vrachtwagen overzij worden gekanteld bestaan ook.

  • Volledig continu lossen is er niet bij. Als de vracht is gelost, rijdt de vrachtwagen een stukje verder en krijgt de uitgesorteerde tarra meteen mee terug. Bij de reinigingsunit worden ook de monsters genomen. Gemiddeld wordt zo’n 40% van de vrachten gemonsterd. Dat is genoeg om per teler een betrouwbaar gemiddelde van suikergehalte en tarra te bepalen.

    Volledig continu lossen is er niet bij. Als de vracht is gelost, rijdt de vrachtwagen een stukje verder en krijgt de uitgesorteerde tarra meteen mee terug. Bij de reinigingsunit worden ook de monsters genomen. Gemiddeld wordt zo’n 40% van de vrachten gemonsterd. Dat is genoeg om per teler een betrouwbaar gemiddelde van suikergehalte en tarra te bepalen.

  • Sinds enkele jaren doen Europese bietenrooiers hun intrede. Ropa is veruit marktleider en heeft in Michigan enkele tientallen machines lopen. Ook dertien muizen om bieten over te laden. Minder, of zelfs geen vrachtwagens in het land is het streven om bodemverdichting tegen te gaan.

    Sinds enkele jaren doen Europese bietenrooiers hun intrede. Ropa is veruit marktleider en heeft in Michigan enkele tientallen machines lopen. Ook dertien muizen om bieten over te laden. Minder, of zelfs geen vrachtwagens in het land is het streven om bodemverdichting tegen te gaan.

  • Mark Reif boert samen met zijn vader Gary en kocht vier jaar geleden een 8-rijer Ropa Tiger met twee seizoenen op de teller. Reif teelt zelf 240 hectare en rooit ook nog 160 hectare bij twee andere telers die elkaar ook helpen met transport. In twee weken tijd moet de Ropa er zo’n 300 hectare uit draaien.

    Mark Reif boert samen met zijn vader Gary en kocht vier jaar geleden een 8-rijer Ropa Tiger met twee seizoenen op de teller. Reif teelt zelf 240 hectare en rooit ook nog 160 hectare bij twee andere telers die elkaar ook helpen met transport. In twee weken tijd moet de Ropa er zo’n 300 hectare uit draaien.

  • Transport op het land gebeurt nu met overlaadwagens op rupsen. In dit geval met een lokaal door de Holmer importeur geproduceerde overlaadwagen. Die heeft een capaciteit van zo’n 32 ton. Hoewel dat in Michigan vaak nog niet genoeg is om een vrachtwagen in één keer vol te draaien. Een vrachtwagen met 8 assen mag tot 47 ton wegen.

    Transport op het land gebeurt nu met overlaadwagens op rupsen. In dit geval met een lokaal door de Holmer importeur geproduceerde overlaadwagen. Die heeft een capaciteit van zo’n 32 ton. Hoewel dat in Michigan vaak nog niet genoeg is om een vrachtwagen in één keer vol te draaien. Een vrachtwagen met 8 assen mag tot 47 ton wegen.

  • Nattigheid heeft voor Nederlandse begrippen niks te betekenen, maar na een paar millimeter regen heeft een vrachtwagen op een eerder al wat plat gereden kopakker niet veel te vertellen. Met een beetje hulp van een sleeptrekker komt de vrachtwagen moeiteloos aan de weg. Op het vers gerooide land hebben de vrachtwagens geen enkele moeite om op eigen kracht weg te komen.

    Nattigheid heeft voor Nederlandse begrippen niks te betekenen, maar na een paar millimeter regen heeft een vrachtwagen op een eerder al wat plat gereden kopakker niet veel te vertellen. Met een beetje hulp van een sleeptrekker komt de vrachtwagen moeiteloos aan de weg. Op het vers gerooide land hebben de vrachtwagens geen enkele moeite om op eigen kracht weg te komen.

  • Safe-T-Pull is de naam van een systeem om zonder dat chauffeurs hoeven uit te stappen, een vrachtwagen aan de trekker te koppelen. De aanpassing aan de bumper staat in het prijzenboekje genoteerd voor $546, de hydraulisch bediende trekbalk voor $3.240. Een zwaardere en wat luxere uitvoering (tot 70 ton trekkracht) staat genoteerd voor $5.820.

    Safe-T-Pull is de naam van een systeem om zonder dat chauffeurs hoeven uit te stappen, een vrachtwagen aan de trekker te koppelen. De aanpassing aan de bumper staat in het prijzenboekje genoteerd voor $546, de hydraulisch bediende trekbalk voor $3.240. Een zwaardere en wat luxere uitvoering (tot 70 ton trekkracht) staat genoteerd voor $5.820.

  • Overlaadwagens zijn er in soorten en maten. De Crop Shuttle is een fabricaat van Kringstad Iron, gevestigd in North-Dakota, fabrikant van onder andere de beet pilers, maar ook van de Safe-T-Pull. Deze heeft twee maten in overlaadwagens. Een 32-tonner type 36 en deze 42-tonner type 46. De wagen heft aan de voorkant om over te laden. De elevator heeft een capaciteit van 13 ton per minuut. Achterwaarts lossen kan ook. Dat duurt totaal een minuut voor een volle vracht. Aanschafprijs rond $100.000.

    Overlaadwagens zijn er in soorten en maten. De Crop Shuttle is een fabricaat van Kringstad Iron, gevestigd in North-Dakota, fabrikant van onder andere de beet pilers, maar ook van de Safe-T-Pull. Deze heeft twee maten in overlaadwagens. Een 32-tonner type 36 en deze 42-tonner type 46. De wagen heft aan de voorkant om over te laden. De elevator heeft een capaciteit van 13 ton per minuut. Achterwaarts lossen kan ook. Dat duurt totaal een minuut voor een volle vracht. Aanschafprijs rond $100.000.

  • De meeste bieten worden nog steeds met getrokken wagenrooiers gerooid. Dat kan een 6-rijer, vaak ook 8-rijer en de laatste jaren steeds vaker ook een 12-rijer zijn. Afstand in de rij is per teler verschillend. 22 inch (56 cm) is inmiddels vrij algemeen. Amerikaanse rooiers kennen niet anders dan oppelwielen om te lichten, gecombineerd met een rollen reiniging.

    De meeste bieten worden nog steeds met getrokken wagenrooiers gerooid. Dat kan een 6-rijer, vaak ook 8-rijer en de laatste jaren steeds vaker ook een 12-rijer zijn. Afstand in de rij is per teler verschillend. 22 inch (56 cm) is inmiddels vrij algemeen. Amerikaanse rooiers kennen niet anders dan oppelwielen om te lichten, gecombineerd met een rollen reiniging.

  • Opvoeren naar de elevator gaat vaak met ronddraaiend rad, zoals we van vroeger van de eenrijïge aardappelrooiers kennen. Deze rooier is uitgerust met een opvoer tussen twee zeefkettingen. Door die in snelheid te laten verschillen, geeft dat extra reiniging.

    Opvoeren naar de elevator gaat vaak met ronddraaiend rad, zoals we van vroeger van de eenrijïge aardappelrooiers kennen. Deze rooier is uitgerust met een opvoer tussen twee zeefkettingen. Door die in snelheid te laten verschillen, geeft dat extra reiniging.

  • Todd Stockmeyer boert in de omgeving van Reese en teelt zo’n 240 hectare suikerbieten. De Magnum 340 CVT staat op smalle rupsen en is bij Stockmeyer de trekker die alle mais en bieten zaait en de bieten rooit. De rupsen bevallen hem goed. Minder insporing en meer trekkracht dan op wielen, is zijn ervaring. Maar hij weet ook al dat de levensduur van de rupsen korter is dan van luchtbanden. Hij rekent op 2.000 uur voor een stel rupsen, tegenover 3.000 voor een stel luchtbanden. De trekker staat op 1.200 uur. Eén rupsband is onder garantie inmiddels al vervangen.

    Todd Stockmeyer boert in de omgeving van Reese en teelt zo’n 240 hectare suikerbieten. De Magnum 340 CVT staat op smalle rupsen en is bij Stockmeyer de trekker die alle mais en bieten zaait en de bieten rooit. De rupsen bevallen hem goed. Minder insporing en meer trekkracht dan op wielen, is zijn ervaring. Maar hij weet ook al dat de levensduur van de rupsen korter is dan van luchtbanden. Hij rekent op 2.000 uur voor een stel rupsen, tegenover 3.000 voor een stel luchtbanden. De trekker staat op 1.200 uur. Eén rupsband is onder garantie inmiddels al vervangen.

  • Ontbladeren gaat in Amerika altijd in een gescheiden werkgang, doorgaans met machines met drie rotors en in Michigan overwegend zonder scalpeurs. Ook de zelfrijders uit Europa rijden meestal zonder scalpeurs en hebben dan een rotor die bestaat uit een combinatie van rubber en metalen klepels.

    Ontbladeren gaat in Amerika altijd in een gescheiden werkgang, doorgaans met machines met drie rotors en in Michigan overwegend zonder scalpeurs. Ook de zelfrijders uit Europa rijden meestal zonder scalpeurs en hebben dan een rotor die bestaat uit een combinatie van rubber en metalen klepels.

  • Vrijwel perfect poetswerk. De kop intact, maar alle blad eraf. Dat Amerikanen niet zo dol zijn op scalperen, heeft ook te maken met de lange bewaring. De bietenopbrengst was in Michigan dit jaar dramatisch laag. Gemiddeld wordt geen 60 ton per hectare gehaald. 50 ton per hectare komt op veel percelen dichterbij. Ongewoon langdurige droogte in de tweede helft van de zomer is de oorzaak. De meeste bietentelers hebben geen beregening.

    Vrijwel perfect poetswerk. De kop intact, maar alle blad eraf. Dat Amerikanen niet zo dol zijn op scalperen, heeft ook te maken met de lange bewaring. De bietenopbrengst was in Michigan dit jaar dramatisch laag. Gemiddeld wordt geen 60 ton per hectare gehaald. 50 ton per hectare komt op veel percelen dichterbij. Ongewoon langdurige droogte in de tweede helft van de zomer is de oorzaak. De meeste bietentelers hebben geen beregening.

Laatste reacties

  • Jan-Zonderland

    Martin, prima reportage. Een paar opmerkingen: de netto opbrengst in Michigan is dit jaar uitgekomen op slechts 57 metrische tonnen per ha met 18,4% suiker. Helaas gaan lang niet alle bieten in opslag met ventilatie eronder. Daardoor ging er vorig jaar 150000 ton verloren. Na vele jaren van scepsis komt men er nu achter dat scalperen van de bieten toch beter is dan alleen poetsen. Ik was samen met een collega in 2000 de eerste teler die rooide met een 1 fase machine met scalpeurs, een Riecam RBM 230 en het heeft ons heel wat moeite gekost om toestemming te krijgen om met die machine te mogen rooien. In Ontario worden inmiddels naar mijn schatting zo'n 80 % van dr bieten met Europese bunkerrooiers gerooid, allemaal met scalpeurs. Voornamelijk Ropa en 3 Vervaet en 1 Holmer. Voor transport worden inmiddels meestal kipwagens ingezet omdat die bieten op de kopakker worden gestort en vervolgens met een Ropa Maus worden geladen. Hierdoor is geen reiniging op de piler ground meer nodig.

  • Jan-Zonderland

    Vervolg: dit jaar lukte het niet om alle bieten voor een kortstindige vorstperiode uit de grond te krijgen in Ontario en Michigan. Zo'n 300.000 ton is na de vorst nog gerooid. Ook deze bieten zijn direkt verwerkt omdat die ongeschikt zijn voor langdurige opalag. De startdatum van de campagne wordt bepaald aan de hand van opbrengst proefrooiingen. Dit jaar werd er in eerste instantie uitgegaan van een gemiddelde opbrengst van 67 mton per ha zodat er vroeg begonnen is. Men zat er 10 ton per ha naast zodat de fabrieken erg vroeg klaar zijn dit jaar. Deze lage opbrengst en daar door lagere efficientie heeft volgens de ceo van de coop een negatief effect op de uitbetalingsprijs van US$ 9,= per ton. De gemiddelde opbrengst mag dan laag zijn, in Ontario zijn dit jaar uitschieters van meer dan 100 ton per ha. Meer geluk met het weer gehad. We lopen met de onkruidbestrijding aan tegen het probleem van glufosaar resistente onkruiden. Conventionele middelen zijn niet meer verkrijgbaar op dit moment.

  • Suikerstuutje

    62000 hectare, 4 fabrieken en dan campagne van Augustus tot Maart....hoe kan dit zo lang duren?

  • Jan-Zonderland

    @suikerstuurje
    Dat komt omdat het allemaal oide fabriekjes zijn, de oudste is geloof ik van 1903 !
    Er wordt doorlopend wel op onderdelen vernieuwd maar echt efficient wordt het ook nooit. Als je langs de Cosun fabriek in Groningen rijdt dan duurt dat wel even voordat je er voorbij bent. Als je langs het fabriekje in Croswell Michigan rijdt dan moet je snel kijken anders ben je er voorbij. Groningen doet 28000 ton per dag, Croswell 3000
    Komt nog bij dat er mnder suiker uit de bieten wordt gehaald hier dan in Nederland. Gemiddeld haalt men er ongeveer 14 van de 18,5% suiker uit.

  • husky

    Blijf me verbazen dat er akkerbouwers in de usa zijn die bieten rooien zonder gps, waarbij de rooi,trekker vele bieten liet zitten omdat door nachtelijk rooien de trekker chauffeur zijn ogen wel eens dicht liet vallen tijdens ons bezoek.
    Ook de trucks op het land lijkt me niet bevorderlijk om verdichting tegen te gaan

  • Jan-Zonderland

    Wat je in het donker doet moet je in het donker bekijken Husky😀 Het klopt dat de rooi trekkerchaiffeur wel eens afdwaald maar de meeste verliezen komen vaar door een niet goed functionerende row finder, de stuurautomaat Daarbij komt dat de oppelwiel lichters niet zelfzoekend zijn en bij de minsye afwijking de bieten doorsnijden.

  • ed12345

    De americaanse manier van rooien is niet veel veranded sinds1980 Toen werkte ik bij een akkerbouwer in Quebec daar ging het ook me een 6 rijer met oppelwielen direct op de truck en zonder scalperen het blad er eigenlijk afpoetsen
    Ik vroeg me toen ook af wat die trucks met de grondverdichting deden Er werd direct vaak dezelfde dag nog geploegd dan was die grond nog niet hard en een winter met temp's van -35 de vorst tot dik een meter in de grond deed veel goed aan de grond

Laad alle reacties (3)

Of registreer je om te kunnen reageren.