Redactieblog

2375 x bekeken 13 reacties

'Doen de vlakke, groene weiden pijn?'

We zijn een dagje naar Texel geweest. We hadden dat eiland nog nooit bezocht en met de kuil onder het plastic hadden we tijd. Toch makkelijk, een zoon thuis, die dan melkt.

We reden eerst door het mooie Gelderland. De weiden, omzoomd door bomen boden een gezellige aanblik. Dat veranderde in de Flevopolder. Het blijft een kaal gebied, met grote bedrijven en weinig koeien in de wei. Daarna de weg door het IJsselmeer naar Enkhuizen. Nog nooit langs gereden, maar apart met water aan beide kanten en zeilbootjes met in de zon glinsterende zeilen.

Landschapspijn in Noord-Holland

Toen volgde Noord-Holland. Dat was een tegenvaller. Ook hier grote boerderijen met grote vlakke weilanden. Wel koppels koeien bij de bedrijven, maar erg eentonig. 'Landschapspijn' schoot door mijn hoofd. Dat had ik ergens gelezen.

Na een mooi dagje Texel – een gezellig eiland om langer dan één dag te blijven – kwamen we thuis. Het woord landschapspijn bleef in mijn gedachten doorzeuren. Ik zocht in de krantenbak en kwam het tegen. Het was gebruikt tijdens een discussiebijeenkomst in Amsterdam. 'Boeren moeten zich schamen', werd daar geroepen.

Is dat zo? Moeten we ons schamen? Bij ons valt het nog wel mee, vind ik. Het coulisselandschap met weide en bomen blijft gezellig. Maar de polder en in Noord Holland vond ik het vlak en ongezellig. Ik zou er niet graag willen wonen. In Groningen en Friesland zal het nog wel erger zijn.

Via ecologisch naar biologisch-dynamisch

In onze krant las ik het interview met Gerjan Koskamp uit Halle, Gelderland, niet ver van ons vandaan. Zijn vader was van de snelle landbouw. Veel kunstmest, strakke weiden met Engels raai. De zoon gooide het over een andere boeg en ging van via ecologisch naar biologisch-dynamisch. Hij voelt zich er gelukkig bij. Dat zal zeker samenhangen met de uitstekende melkprijzen die ze krijgen, maar er straalde ook tevredenheid vanaf. Hij vindt het boeren op een bedrijf met een rijke bodembiotoop en vele vogels een rijk leven.

Vlakke, strakke weiden met Engels raaigras

Verschil van smaak. Ik goochelde even en kwam een boer tegen, die zijn vlakke, strakke weiden met Engels raaigras prachtig vond. Hij houdt van efficiënt land.

Botsing tussen twee werelden. Ik heb het gevoel dat de groep burgers en boeren, die de grote stallen en vlakke weiden zonder koeien veroordelen, groter wordt. Binnenkort promoveert in Groningen een onderzoeker, die aantoont dat het bodemleven nauw samenhangt met de manier van boeren. En daarmee het verdwijnen van allerlei vogelsoorten.

Boer moet rekening houden met gevoel consument

Een beweging waar wij niet omheen kunnen. Dat moeten, denk ik, vooral de boeren die de koeien binnenhouden en alleen maar maaien op de vlakke raaigrasvelden, zich aantrekken. Zij veroorzaken de landschapspijn bij de consument. Hoe lang pikt die dat nog? Niet voor niets kwam ik ook de vraag tegen: van wie is dat land? Niet alleen van de boer, toch? Ook een beetje van ons.

We houden te weinig rekening met dat gevoel van de consument.

Laatste reacties

  • farmerbn

    Vergaderboer geeft de burger hiermee teveel macht. Het land is van de eigenaar en niet van de burger. Ook niet een heel klein beetje. Als de burger macht wil dan moet ze als consument die producten kopen die ze wenst. Dus ook betalen. Als burgers wensen voldaan krijgen met een gesloten beurs, is het eind zoek. Ook in andere sectoren krijg je pas die producten die je wenst als je ervoor betaalt.

  • alco1

    Vergaderboer is al weer aan het voor sorteren voor het LTO.
    Hoeven ze weer de nek niet uit te steken voor de boer, want de consument hé.
    En nog wat: Vaak lijkt iets mooi omdat het anders is.

  • Farmer4life2

    De burger wil graag een mooie omgeving, dat zou ik ook graag zien. Natuur in Nederland is alleen gemaakt.

    Dat Nederland te intensief is qua veebezetting dat klopt, ook qua mens bezetting.

    De vraag is juist. Ga je efficiënte bedrijfsvoering voeren met alle voor en nadelen. Of juist een extensieve bedrijfsvoering.

    Ik denk dat men eerder geneigd is om de basis grondstoffen maar te importeren.....

  • pinkeltje

    Ik blijf voorstander van rietgedekte boerderijtjes. Welliswaar natuurlijk niet meer met aanbindstallen. Voortschrijdend inzicht heeft geleerd dat we dat niet meer moeten willen. Maar een boer die twee keer per dag samen met de vrouw (met hoofddoek naar Nederlands model) in de wei zijn 25 koetjes gaat melken dat hoort toch echt bij Nederland. En dat hooi ruikt ook veel lekkerder dan kuilgras.

  • veelust

    vergadervoorzitter heeft het gevoel dat er een steeds grotere groep de efficiënte landbouw tegenstaat. Ik heb het gevoel dat er een steeds grotere groep mensen niet meer voor voedsel wil en kan!! betalen. We zien dit o.a. Aan de mensen aantal die aanklopt bij de voedselbank.Ook heb ik het gevoel dat er een steeds groter groep de efficiënte landbouw wel wil omdat er steeds meer efficiëntie via wetgeving opgedrongen wordt middels mestwetgeving, ammoniakuitstoot, waterkwaliteit,welzijnsregels etc.Met gevoel daar kun je niet zoveel mee, er word tegenwoordig dan ook veel te veel beleid gemaakt op basis van gevoel.



  • DJ-D

    Kom op zeg vergaderboer. Je hebt het over polders. Was eerder water. Zwommen er vissen en eenden. Lesje geschiedenis kan geen kwaad. Alles is gemaakt door de mens. Wil je weer terug? Geen probleem maar wie betaald dat? Wegen en woonwijken 100000 ha neptuur zijn ook niet vogelgeschikt.

  • Bennie Stevelink

    We kunnen hier eindeloos over praten zonder een stap verder te komen. Het gaat namelijk niet om keuzes maar om mogelijkheden. De landbouw bestaat binnen een economisch model wat dwingt tot oneindig zoeken naar lagere kostprijs. Dit wordt gevonden in hogere productie per arbeidskracht, per hectare, per koe of per kg voer. De consument profiteert hiervan door een steeds kleiner deel van zijn inkomen nodig te hebben voor voedsel. Dit leidt tot meer koopkracht. De consument is ook de drijvende kracht achter dit economisch model door steeds te zoeken naar de winkel met de laagste prijs.

    Ook al zou je als boer anders willen, het kán gewoon niet omdat je gebonden bent aan dit economische model. Alleen een klein percentage boeren die voor een nichemarkt leveren kunnen anders. Maar alleen zolang het aantal boeren voor deze niches wordt begrensd om een kunstmatige schaarste te creëren.

  • pinkeltje

    Sloop de crisis staat mevrouw van Gaalen op de tv te toeteren. Consument, laat je niks wijs maken, ga voor de laagste prijs! En ook onze overheid toetert dat de laagste prijs de reden is voor privatisering en vrije handel. Geen cent teveel betalen! Producenten zijn ondernemers, die weten zich altijd weer te redden hebben we al vaak van onze ministers en staatsscretarissen kunnen leren wanneer ze lastige vragen worden gesteld. Dus daar hoeft de consument zich al helemaal niet druk om te maken.

  • Bennie Stevelink

    Een aanvulling op mijn vorige reactie: willen wij echt anders gaan boeren dan moet er een ander economisch model komen. Dat zal de politiek moeten doen, dat kan de boer niet. De boer kan op dit moment niet anders dan zo diervriendelijk, natuurvriendelijk en milieuvriendelijk werken als binnen het huidige economische model mogelijk is. Dat wil zeggen: zonder noemenswaardige kostprijs verhoging. Het huidige economische model laat daar immers geen ruimte voor.

  • j.verstraten1

    Je kunt wel op je boerenklompen aanvoelen waarvoor NL de GLB gelden in de toekomst gaat willen gebruiken.
    De efficiënte boer zal het alleen moeten redden.

  • alco1

    Verstraten. Ook gelezen waar de vervuilde wateren zijn?
    De boer wordt hier echter op veroordeeld.
    Kortom. Wat diervriendelijk, natuurvriendelijk en milieuvriendelijk is. Zijn in de ogen van verschillende groepen, totaal verschillende werelden.

  • Zents beheer

    Toen wij begonnen met ons legpluimveebedrijf 25 jaar geleden, was het mestprobleem al groot vooral in de pluimveesector : veel mest met veel fosfaat. De dierwelzijns lobby kwam op: als eerste in de pluimveesector met z'n zeer intensieve karakter (legbatterijen en "plofkippen"}. Ook de ammoniak-emissie bleek bij ons het grootst. En ook de stof emissie bracht ons bovenaan het lijstje.Nu 25 jaar verder is het mestprobleem opgelost ja vaak zelfs een nevenopbrengst. De kippen zijn gaan scharrelen, de stallen zijn groenlabel en de lucht wordt gewassen. De pluimveehouders produceren in een vrije markt met pieken en dalen. Ook hebben we een stelsel van pluimveerechten met bijbehorende kosten, 2 miljoen euro op ons bedrijf ( huidige prijzen ). De langjarige saldo's zijn goed, zeker op de bedrijven die het meest zijn opgeschoven. Wel krijgt de bulkmarkt het steeds moeilijker, hiervoor telt enkel de kostprijs en die moeten dus groeien. Dat wordt in dit land steeds moeilijker en kostbaarder. Ook verdwijnt het bulkproduct uit de winkelschappen Wel is het aantal bedrijven met pluimvee fors gekrompen en het aantal dieren per bedrijf fors gestegen. Vraag: waarom zal het de melkveesector anders vergaan ? We hebben te maken met dezelfde consument. Ik denk dat over een paar jaar enkel nog melk en melkproducten van weidemelk met alle bijbehorende randvoorwaarden in de schappen ligt. De rest kan naar de bulkmarkt met bijbehorende prijzen. Bedrijven zullen moeten kiezen : voor welke markt kan en wil ik produceren.

  • hylkema.l

    Ik wil vergaderboer aanraden om eens een dagje Friesland te doen. En dan niet vanaf de grote weg zoals de reis door Noord-Holland, maar echt het platteland door en dan zal blijken dat Friesland toch echt een heel mooie provincie is met veel afwisseling van landschap , mooie dorpen en 11 steden, en veel keurige landbouwbedrijven en koeien in het land. Het beste l6an fan ierde.

Laad alle reacties (9)

Of registreer je om te kunnen reageren.