Redactieblog

1053 x bekeken 3 reacties

Veevoerborging: Een lastig moetje

De borging van veevoer is een lastig proces, vooral in bestuurlijke zin. Stapje voor stapje worden controle en toezicht verbeterd. Jammer dat steeds weer eerst een schandaal nodig is.

Securefeed, dat dinsdag de erkenning door de NZO vierde, is een kindje van de aflatoxine-affaire.

De lessen die daaruit zijn getrokken hebben tot een aanscherping van de veiligheidsregelgeving geleid over de gehele linie. Iedereen die iets doet met veevoer wordt nog beter op de vingers gekeken.

Van en door het bedrijfsleven

Weliswaar ligt de lat voor een simpele handelaar in mais lager dan voor een mengvoerproducent, maar iedereen moet aan de slag. Misschien zou dat nog iets scherper kunnen; nog meer controle bij de mengvoerbedrijven en iets minder bij de eenvoudige schakels.

Voornaamste manco bij het nieuwe systeem blijft dat ook dit weer iets is van en door het bedrijfsleven zelf, zoals coöperatievoorzitter Piet Boer van FrieslandCampina goed ziet.

'Het cynische pragmatisme in Den Haag'

Dat de overheid dit zo laat, is een gevolg van het cynische pragmatisme dat vaker aan de dag treedt in Den Haag en waar toezichthouder NVWA zelf ook last van heeft. Controle door het bedrijfsleven zelf is goedkoper en maakt een kleinere overheid mogelijk. Zolang er niet iets echt fout gaat. Veevoer is het begin van de voedselketen. Hier risico's goed en onafhankelijk aanpakken betaalt zich altijd terug.

Laatste reacties

  • Bennie Stevelink

    Er is nog een reden waarom de overheid zich terughoudend opstelt: een verschil tussen het veilig stellen van de fysieke gezondheid van de consument en het veilig stellen van vertrouwen in een bepaalt merk.
    De fysieke veiligheid van de consument is een taak van de overheid. Of de consument vertrouwen blijft houden in een bepaalt merk is niet de taak van de overheid maar van de producent zelf. Dat laatste is nou juist waar het FC om te doen is. Ze zijn doodsbang dat door een incident hun merken in opspraak komen en consumenten het niet meer willen kopen. De ervaring leert dat wanneer consumenten het vertrouwen in een merk zijn kwijtgeraakt ze dat merk definitief de rug toekeren. Wij boeren kunnen dan tot in lengte van dagen de prestatietoeslag vergeten die de laatste jaren een steeds groter deel van de totale melkprijs uitmaakt.

  • agriholland

    Deze regels gaan te ver. Het mag toch niet zo zijn dat je regionaal enkelvoudig geteelde en onbewerkte voerproducten niet meer van je buurman mag kopen. Dit is alleen maar goed voor de voerindustrie en slecht voor de kostprijs en dus het inkomen van de boer. Deze obsessie moet stoppen.

  • Schoenmakers

    ondanks alle borgingen die we al hebben is er nog steeds niemand verantwoordelijk als het verkeerd gaat, dus het is gewoon een wasse neus, gewoon geldklopperij, moeilijk doen om niks

Of registreer je om te kunnen reageren.