Zoetwateraanvoer in Zeeland duur, maar niet onmogelijk

Zoet water aanvoeren naar boeren die het nodig hebben in droge zomers is kostbaar, maar niet onmogelijk.Dat blijkt uit een onderzoek naar opties voor zoet water in Zeeland. Onderzoeksbureau Witteveen+Bos berekent dat aanleg van een systeem om zoet water naar Schouwen-Duiveland te krijgen, tussen de € 40 en € 180 miljard kost. De jaarlijkse gebruikskosten variëren van € 800.000 tot € 3,6 miljoen. OptiesDe duurste optie is de aanleg van een gesloten leidingstelsel, waarmee 2 kuub zoet water per seconde naar het landbouwgebied gepompt kan worden. Het water blijft dan ook echt zoet. Een goedkopere optie is om het water via het bestaande oppervlaktewatersysteem naar de landbouwpercelen te brengen. Dan kan gemiddeld 5 kuub per seconde door de watergangen stromen. Nadeel is wel dat het water zouter wordt, vanwege het al aanwezige zoute of brakke water in de sloten. De bedoeling is dat 10.000 hectare Zeeuwse landbouwgrond met zo’n systeem van voldoende zoet water voorzien kan worden.BronnenDat zoete water moet natuurlijk ergens vandaan komen. De dichtsbijzijnde bron is de Noorder Krammer, maar dat water is erg zout. Ook als er eventueel in 2024 een systeem zou komen om zoet en zout water te scheiden, is het water te zout voor gebruik in de landbouw. De tweede beschouwde bron is de Eendracht in het Schelde-Rijnkanaal, ter hoogte van het al bestaande inlaatpunt voor Sint-Philipsland. Eerder onderzoek van Deltares wees uit dat deze bron waarschijnlijk nog tientallen jaren voldoende zoet te houden is. Dat geldt nog meer voor de derde bron: het Haringvliet. Deze bron levert het meest zoete water, maar heeft als nadeel dat deze op grotere afstand ligt van Schouwen-Duiveland. Dat betekent dat er extra transport nodig is om het water op de juiste plek te krijgen, met bijbehorende kosten. Het onderzoek vond plaats in opdracht van de provincie Zeeland en maakt deel uit van het Deltaplan Zoet Water.