‘Zijn wij in de zelf geplaatste val getrapt?’

Deze week viel mijn oog op een artikel in de mailing van European Dairy Farmers (EDF). Deze vereniging bestaat uit een groep melkveehouders uit geheel Europa die hun financiële data benchmarken en daarnaast een Star-groep bestaande uit accountants en wetenschappers. Het is altijd weer interessant om te lezen hoe van buitenaf naar de Nederlandse melkveehouderij wordt gekeken.De spiegel die ons als Nederlanders wordt voorgehouden, is hoe moet de Nederlandse melkveehouderij verder na het verliezen van haar concurrentievoordeel. Inderdaad, de data gebaseerd over een periode van 10 jaar spreken in ons nadeel. Zuiver vanuit deze data bekeken staat de Nederlandse melkveehouderij er inderdaad niet goed voor. 10 jaar geleden was de gemiddelde break-evenmelkprijs 31 cent en hiermee behoorden Nederlandse EDF-deelnemers tot de 50% beste bedrijven. 10 jaar later is de break-evenmelkprijs opgelopen tot 37,4 cent en behoorden ze tot de 20% slechtste bedrijven. Knapt de bubbel waarop de Nederlandse veehouderij leeft?Vanuit Nederland hebben wij nogal snel de neiging om het te nuanceren, de rente is extreem laag, de melkprijs zit al enkele jaren boven de prognose van de banken, de grondprijs is gestegen en fosfaatrechten zijn inmiddels ook geld waard. Vanuit het buitenland vraagt men zich juist af: hoe gaat Nederland dit managen. De kostprijs is nu te hoog. Grond is bijna niet beschikbaar, fosfaatrechten staan verdunning van kostprijs tegen. Feit is dat inderdaad de rendementen over investeringen tegen het nulpunt aanschuren in de Nederlandse melkveehouderij. Leven wij op een bubbel? Wat gaat de tijd ons brengen, blijft de rente voor ons zo laag? Weet de Nederlandse zuivel een Europees gezien bovengemiddelde melkprijs te realiseren? Of knapt de bubbel en hebben we over 10 jaar te maken met waardeloze fosfaatrechten en komt onze grond noodgedwongen meer en meer in het bezit van externe beleggers?