Vleesveehouder: hoop dat mester bedrijf koopt

Mester Paul van Driessen verkoopt na bijna 40 jaar zijn bedrijf met Belgisch Witblauwen. Zijn voorkeur is een andere vleesveehouder als opvolger.Paul van Driessen was jarenlang met zijn Belgisch Witblauwen een vertrouwd gezicht op keuringen en paasveetentoonstellingen. Nu staat zijn bedrijf met 200 stieren en 50 koeien in de verkoop. “Er is geen opvolger en je kunt niet blijven doorgaan”, zegt de 64-jarige mester. “Het is een goed moment om te schakelen, zeker omdat ik nog altijd een mooi, up-to-date bedrijf heb. Zolang het bedrijf niet verkocht is, blijf ik ook actief op keuringen. Het is dat corona dit voorjaar roet in het eten gooide, anders was ik gewoon op de paasveetentoonstelling van Schagen geweest.”Paul van Driessen (64) heeft in Hoek (Zl.) een vleesveebedrijf met 250 Belgisch Witblauwen en 7 hectare land.Moet u opvolger een mester zijn?“Niet per se. De koper bepaalt, maar een vleesveehouder zou wel mijn voorkeur hebben. Mijn klantencontracten – zeven restaurants, regionale supermarkten, slagers en veel particulieren – kunnen overgenomen worden. Die afzet – bijna 300 slachtingen à gemiddeld 500 kilo geslacht gewicht – is natuurlijk aantrekkelijk. Het zijn vooralsnog ook vooral mesters geweest die interesse toonden.”Waarom koos u ooit voor Belgisch Witblauw?“In beginsel de liefhebberij. Het zijn prachtige, luxe dieren met heel veel goed vlees en kwaliteit. Op het akkerbouwbedrijf van mijn ouders hield ik al vleesvee voor de hobby en toen ik op deze locatie in 1983 voor mezelf begon, merkte ik dat er veel vraag was naar goed biefstukvlees. Slagers hadden veel interesse en er was in die tijd relatief weinig aanbod van dit luxe vlees. Dat bood kansen. Nog altijd willen klanten juist vlees van Belgisch Witblauwen. Ze waarderen de zachtheid en de smaak.”Maar liefhebberij was de kern?“Ja, je moet er 24 uur per dag voor je dieren zijn. Dat geeft een band. Je gaat niet zomaar lang op vakantie, ook al heb je een vervanger. Het is een prachtig vak. In de jaren ’90 ging ik jaarlijks naar alle paasveetentoonstellingen en regionale keuringen. Dat waren er zo 15 per jaar. Na de MKZ-crisis werd alles anders, maar de overgebleven paasveetentoonstellingen in Schagen en Rhenen blijf ik bezoeken. Ook nu hoop ik nog op een mooi afscheid dit najaar op de keuring in Alkmaar.”Wat gaat u straks zelf doen?“Ik ga eerst een beetje uitrusten en dan verder kijken. Misschien blijf ik wel in de sector actief. Dan denk ik aan inkoop of verkoop van vee of begeleiding.”Ik ga eerst een beetje uitrusten en dan verder kijken. Misschien blijf ik wel in de sector actiefTot slot: wat heeft u zien veranderen?“Er is een groep mesters vanwege het 2-sterrenvlees van Beter Leven overgestapt van Belgisch Witblauw op Blonde d’Aquitaine. Ik snap dat op zich wel – mesters kunnen er een boterham mee verdienen -, maar het maakt de afzet van Belgisch Witblauw niet makkelijker, terwijl je toch meer luxe en biefstuk hebt. Dat is een aandachtspunt. Een ander punt is de keizersnede. Burgers denken daar anders over dan wij. In de kern is niks mis met een keizersnede, maar burgers moeten er ook begrip voor hebben dat natuurlijke geboortes tijd vragen. Het is een kwestie van een lange adem, ook al is het nog zo’n goede zaak.”