Verboden stof: kalverhouder altijd de klos

Vondst van een verboden stof, hoe weinig ook, betekent voor een kalverhouder altijd 'illegaal gebruik' en enorme schade. Dit volgt uit een recente uitspraak van het CBB.Vleeskalverhouders zijn onherroepelijk de klos, als bij hun dieren een door de EU-verboden stof wordt aangetroffen. Dit blijkt uit de uitspraak die het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBB) vorige week heeft gedaan in de zaak van kalverhouder Naalden tegen de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA).De rechters van het CBB concludeerden dat het voor de NVWA volstaat om aan te tonen dat er een verboden stof in kalverurine zit, om een kalverhouder te laten veroordelen wegens ‘illegaal gebruik’. Of de betreffende kalverhouder wel of niet wist van de aanwezigheid van een verboden stof, maakt voor het oordeel niets uit. ‘Illegaal gebruik’ hoeft geen actief of bewust gebruik te impliceren. Aantoonbaarheid van de stof volstaat voor een veroordeling, zo blijkt uit de uitspraak.OmstandighedenHet CBB houdt voor het oordeel ook geen rekening met de omstandigheid als het aanvoeren van enkel GMP-waardige voeders, zoals de laatste jaren vereist en gangbaar is. Het is de kalverhouder alleen die aansprakelijk wordt gehouden.De enige omstandigheid waarmee het CBB nog rekening had willen houden, is dat de kalverhouder zelf een ingangscontrole op het voer had uitgevoerd. Dan had hij daarvoor wel dure analyses moeten laten uitvoeren, of eigen testapparatuur moeten aanschaffen, en rijzen misschien andere vragen.Strike nultolerantieDe rechter heeft ook duidelijk gemaakt dat een strikte nultolerantie geldt voor verboden stoffen. Laboratoria mogen onderling een soort informele maximum prestatielimiet (MRPL) van 1,25 microgram aanhouden voor een stof als furazolidon of een andere verboden stof. Ook kan het zo zijn dat in sommige EU-lidstaten niet eens tot aan genoemde MRPL kan worden gemeten. Ook mag voor vlees in de slachterij een limiet van 1 migrogram worden aangehouden. Toch moet voor dieren in Nederland een strikte nultolerantie worden aangehouden, aldus het CBB. Daarbij zijn de NVWA en de Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalversector (SKV) ook niet verplicht om een verboden stof in zowel vlees als urine of huid/haren aan te tonen. Het enkel aantonen van een stof in urine volstaat.MiljoenenschadeDe komende tijd zijn nog enkele uitspraken over aanwezigheid van verboden stoffen in vleeskalveren te verwachten. Gezien de uitspraak van het CBB in deze eerste zaak, ziet het er ook voor deze kalverhouders slecht uit. Wanneer een verboden stof wordt gevonden op een bedrijf, is er weinig om zich aan vast te grijpen voor een kalverhouder, zo moet worden geconcludeerd. Alleen de weg van een civiele aansprakelijkheidsprocedure richting een mogelijke leverancier staat nog open.Of een veehouder wel of geen schuld draagt aan de besmetting van de kalveren, maakt voor het oordeel van de rechter niets uit.