‘Toeslagengedrang voor hoogste melkprijs’

Toeslagenfestival is slechts toegankelijk voor selecte groep melkveehouders.Het toeslagenfestival dat vorig jaar voor het eerst goed inzette in de melkveehouderij, verandert de situatie in de bedrijfstak grondig. Het gat tussen de laagste, kale melkprijs en de hoogste melkprijs inclusief alle haalbare toeslagen is vorig jaar opgelopen tot zo’n € 7,50 contant per 100 kilo melk. Dit jaar lijkt het gat nog groter te gaan worden met de introductie van onder meer Beter Leven Keur. Dit prijsverschil is voor niemand meer te negeren en is met efficiënt en grootschalig ondernemen ook op geen enkele manier meer weg te werken. Aanhaken dus, zou je zeggen. Nieuwe werkelijkheid rond melkprijzen doet soms zeerHet dringt des te meer omdat vooraan de ruif niet voor iedereen plek is. Bij FrieslandCampina, waar het intercompany-gat (tussen laagste en hoogste) nog beperkt is tot minimaal € 2,50 dit jaar en volgend jaar € 3,50, wordt geschat dat slechts zo’n 10% de hoogste prijs kan ontvangen. Bij A-ware en zeker Cono (want nagenoeg 100%) is de kopgroep breder, maar helder is dat de topprijs niet voor iedereen binnen handbereik ligt. Dat is niet wat de Nederlandse melkveehouderij gewend was, en dat doet soms zeer. Het kan ook scheve blikken veroorzaken. Het is echter de nieuwe werkelijkheid. Een flink deel van de Nederlandse productie moet zijn weg vinden op de exportmarktDit wil niet zeggen dat bedrijven die genoegen moeten nemen met een lagere melkprijs niet meer rendabel zijn, of niet meer mee kunnen komen met noodzakelijke ontwikkelingen. Daar spelen andere zaken in mee, zoals het eigen ondernemerschap, het soort melkveebedrijf en toch ook de interne efficiëntie. De ontwikkelingen zetten de zaken voor de bedrijven die geen of weinig toeslagen (kunnen) pakken wel meer op scherp.Zo min mogelijk toeslagen beter voor concurrentiepositieDat de zaken zo’n wending nemen in de melkveehouderij, is heel verklaarbaar. De zuivelindustrie moet meebewegen met de maatschappij. De klant vraagt om een duurzamer product, wil weten dat het ‘goed’ zit met het voedsel dat hij of zij koopt. Zelfs al handelt die consument zelf niet op alle fronten even consequent duurzaam. Dit speelt in de hele westerse wereld, waar de zuivelconsumptie als geheel ook nog eens daalt. Het maakt de zuivelproductie duur. Dat laatste zorgt voor een andere uitdaging, want een flink deel van de Nederlandse productie moet zijn weg vinden op de exportmarkt, waar het concurreert met goedkoop aanbod uit bijvoorbeeld Nieuw-Zeeland of de VS. Dan zou het handig zijn als de grondstof waarmee de concurrentie moet worden verslagen, niet met al te veel toeslagen is betaald.