Melkproductie

Pieter Karst Bouma melkt in Winsum (Friesland) 250 koeien. Hij voert ze voederbieten, die hij door landbouwmechanisatiebedrijf Rosier Greidanus voor het derde jaar liet inkuilen in een slurf.

De zuivelsector betaalt geen herfsttoeslagen en voorjaarsheffingen meer en laat de melkaanvoer voor wat het is. Het niet-structurele melkremplan roept ondertussen bij velen weerzin op.

Wim van Adrichem heeft als doel koeien met weinig problemen. In ieder geval moet de koe niet te vaak in het zicht zijn. Met fokkerij stuurt hij daarop.

De teelt en inzet van snijmais kunnen beter, vindt Arjan Mager, innovatiemanager ruwvoer van ForFarmers. Veehouders moeten verder kijken dan de rassenlijst, is zijn devies.

Meer droge stof per hectare, meer melk en een grasmat die jarenlang smakelijk en gezond gras produceert. Dat zijn enkele voordelen als u kiest voor de beste rassen van de Rassenlijst. Maar wat houden de cijfers op de Rassenlijst nu exact in voor de praktijk?

Het opvoeren van de melkproductie tot boven de 11.500 kilo per koe om ‘gratis’ fosfaatruimte te krijgen, lijkt op lange termijn niet zinvol.

Fonterra verlaagt haar melkprijs in reactie op gedaalde prijzen op de wereldmarkt. Toch zijn er ook positieve signalen en bevindt de melkprijsverwachting zich nog steeds op een voor Nieuw-Zeeland bovengemiddeld niveau.

Ik heb veel aan te merken op FrieslandCampina. Met de kritiek op één punt ben ik het echter niet eens.

Als Nederlandse boer lijk je het nooit goed te kunnen doen. Hoe je je best ook doet voor mens, dier en milieu, er blijven negatieve berichten verschijnen in de media.

LTO aanvaardt de nieuwe ‘visie melkveehouderij’. Daar staat in dat niet gekozen wordt voor productiebeperking, maar voor vraaggestuurde productie. Merkwaardig; in dezelfde week komt Rabobank met een nieuwe sectorvisie waarin vraaggedreven productie van melk wordt aangeprezen. Toeval?