‘Als boerin kan ik het kennelijk nooit goed doen’

Er zijn veel minder koeien, er wordt minder mest geproduceerd en minder antibiotica gebruikt. Toch worden boeren nog steeds in een negatief daglicht gesteld, zegt Maureen Fakken. Foto: Anne van der Woude

Er zijn veel minder koeien, er wordt minder mest geproduceerd en minder antibiotica gebruikt. Toch worden boeren nog steeds in een negatief daglicht gesteld, zegt Maureen Fakken. Foto: Anne van der Woude


Wil je reageren? Maak dan gratis een account aan!

Als Nederlandse boer lijk je het nooit goed te kunnen doen. Hoe je je best ook doet voor mens, dier en milieu, er blijven negatieve berichten verschijnen in de media.Wij hebben een gangbaar melkveebedrijf en doen ons best om met zo min mogelijk milieubelasting onze melk te produceren. Kijken hoe het nog beter kan, spreekt mij wel aan. Wat kan ik als gangbare boerin leren van biologische bedrijven? Hoe kunnen we problemen gezamenlijk aanpakken? En is het misschien interessant voor ons om over te schakelen naar biologisch? Vanuit deze gedachtegang wilde ik de avond ‘Heel Salland biologisch’ in Heino bezoeken.Maar toen ik de aankondiging vorige week zag, schrok ik wel. De hele wereld schijnt naar de verdommenis te gaan door gangbare landbouw. Ik trek mij dit behoorlijk aan. Zelf heb ik namelijk het idee dat ik het nog helemaal niet zo verkeerd doe, ik heb juist het idee dat we met ons bedrijf (net als vele anderen) flinke stappen gezet hebben.Minder vee, mest en antibioticaIk ben nu bijna dertig jaar betrokken bij ons bedrijf. We zijn in die dertig jaar van 2,3 koeien per hectare terug gegaan naar 1,6 koeien per hectare. Landelijk zijn we teruggegaan van 2,5 miljoen koeien in 1982, naar 1,6 miljoen koeien nu. Veel minder vee dus. Door de meststoffenwet komt er steeds minder mest op ons land. We gebruiken nu de helft minder kunstmest. De koeien lopen bij ons, als het weer het toelaat, dag en nacht in de wei. We produceren met onze zonnepanelen even veel elektriciteit als we gebruiken. We gebruiken 70% minder antibiotica sinds 2009 en alleen curatief.Roundup wel of niet schadelijk?We doen aan weidevogelbeheer (maar de vossen en roofvogels zijn ons geregeld voor). Onze productie steeg in dertig jaar per koe van 6.400 kilo per jaar naar 8.900 kilo per jaar en de levensduur is gestegen naar 7,1 jaar. Van spuitvrije zones hadden we dertig jaar geleden nog nooit gehoord. Toen stonden er toch zoveel bloemen langs de bermen en slootranden? We gebruikten in 2017 in totaal 11,5 liter bestrijdingsmiddel, om 2.45 hectare gras dood te spuiten. De ene wetenschapper beweert dat Roundup minder schadelijk is voor mens en dier dan keukenzout. Anderen beweren compleet het tegenovergestelde en stellen dat het wel schadelijk is. Wij zijn er altijd van uit gegaan dat zolang middelen aan de strenge toelatingseisen voldoen, we ze veilig kunnen gebruiken. Er zijn wetenschappers die beweren dat het wereldvoedselvraagstuk alleen is op te lossen met intensieve landbouw. Als je de aarde wilt sparen, moet je juist weer extensief.Er zijn veel minder koeien, er wordt minder mest geproduceerd en minder antibiotica gebruikt. Toch worden boeren nog steeds in een negatief daglicht gesteld, zegt Maureen Fakken. Foto: Anne van der WoudeZelf keuzes makenAls boer moet je zelf je keuzes zien te maken. Bij elke keuze maak je de afweging wat betreft; diergezondheid, dierwelzijn, milieu, maatschappelijk belang, economisch gewin en arbeidsgemak. En ik kan je vertellen dat dit in de praktijk lang niet altijd makkelijk is. Zelf geloof ik ook dat het nut van de hoogproductieve Nederlandse landbouw is dat er veel voedsel beschikbaar is op de wereld.En wat als toch blijkt dat er dan niet meer voldoende voedsel beschikbaar is om de wereld te voeden? Worden wij dan de dupe, of de armere mensen?Als we in Nederland minder gaan produceren, wat zijn daarvan de gevolgen? Wordt het dan beter als de Russen ‘ons’ deel erbij gaan produceren, met koeien met een levensduur van één productiejaar? Of in China, waar ze van dierenwelzijn nog nooit hebben gehoord? Wordt het milieu dan minder belast? En wat als toch blijkt dat er dan niet meer voldoende voedsel beschikbaar is om de wereld te voeden? Worden wij dan de dupe, of de armere mensen? Wat dan? Vragen, waar ik geen antwoord op weet.Verwijten en negatieve berichtgevingMaar hoe hard ik ook mijn best doe, als boerin kan ik het kennelijk nooit goed doen.Dagelijks word ik als boerin geconfronteerd met verwijten en negatieve berichtgeving over de landbouw. Het ergste is dat, als dit in de media maar vaak genoeg geroepen wordt, mensen het uiteindelijk nog gaan geloven ook. De burger wordt gevoed door negatieve beeldvorming, onwaarheden en achterhaalde feiten en baseert daar hun oordeel op.Iedereen heeft recht op zijn eigen mening en als je vanuit jouw ideologie biologisch of vegetarisch wil eten, heb ik daar respect voor. Maar naar mijn gevoel geeft je dat nog niet het recht om anderen ongefundeerd verwijten te maken.Als boer grijp je inderdaad in in de natuur, dat is inherent aan landbouw in welke vorm dan ook. Ik wil met alle plezier mijn best doen om milieu en diervriendelijke stappen te blijven zetten, maar de vooroordelen ben ik zat. Als het lukt om gezamenlijk een toekomstvisie uit te stippelen, dan komen we met elkaar echt wel verder. En of dat biologisch moet? Dat zal de tijd leren.

Dit artikel is alleen voor abonnees

Al geabonneerd? 

Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement


Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen

Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen

Vorm je eigen mening met opinies en analyses


Bekijk aanbod

Lees meer over


Snel delen


Dagelijkse nieuwsbrief


Reacties

Je bent niet ingelogd


Log in of maak binnen 30 seconden een account aan

Reageer op artikelen en deel je mening met anderen.