‘Kijk verder dan rassenlijst, denk ook aan koe’

De teelt en inzet van snijmais kunnen beter, vindt Arjan Mager, innovatiemanager ruwvoer van ForFarmers. Veehouders moeten verder kijken dan de rassenlijst, is zijn devies.Bij het kiezen van een maisras geeft de rassenlijst belangrijke informatie aan melkveehouders en (ruw)voeradviseurs. Maar veehouders moeten breder kijken, adviseert Arjan Mager. Als innovatiemanager ruwvoer bij ForFarmers vindt hij dat meer vanuit het dier moet worden beredeneerd en wat minder vanuit de teelt.Arjan Mager, ForFarmers - Foto: Joris TeldersBij de keuze van een maisras ligt de focus nu te veel op de rassenlijst?“De rassenlijst is belangrijk, maar ook andere aspecten zijn bepalend bij de keuze van het best passende maisras. Een veehouder teelt niet alleen mais om veel droge stof te produceren. Hij produceert ruwvoer waar de koe het maximale uit kan halen. Iedereen is het erover eens dat er meer ruwvoer in de koe moet en de melkproductie uit ruwvoer omhoog moet. Dat is niet alleen economisch aantrekkelijk, maar ook gunstig voor de fosfor- en stikstofbalans en draagt bij aan een hoge melkproductie per kilo fosfaat.”Waar ligt de uitdaging bij de voeding van de koeien?“De keuzes binnen de productie van ruwvoer en opname in het rantsoen zijn maatwerk. In de zomer is de benutting anders dan in het voorjaar. De mais moet passen bij het totale rantsoen. De zetmeelbenutting en de plantverteerbaarheid zijn daarbij belangrijke kengetallen. Maar dat geldt net zo goed voor het gras en dat begint al bij de rassenkeuze bij graslandvernieuwing. De totale ruwvoervoorziening moet meer integraal worden bekeken. Ook moeten veehouders beseffen dat de kwaliteit van het ruwvoer met de teelt begint.”‘Veehouders moeten beseffen dat de kwaliteit van het ruwvoer begint met de teelt’Een veehouder moet gaan denken als akkerbouwer?“Dat is maar de helft van het verhaal. Er is inderdaad nog veel te verbeteren op het gebied van de teelt, maar uiteindelijk moet ruwvoer in de koe het geld opbrengen. Om bij de vergelijking met de akkerbouw te blijven; een akkerbouwer levert zijn aardappelen af aan een fabriek. Een veehouder produceert het ruwvoer voor zijn eigen veestapel met als doel om er zo veel mogelijk melk van te produceren.”Hoeveel laten melkveehouders dan liggen?“Een gemiddeld melkveebedrijf kan zo € 20.000 per jaar pakken door de juiste teelt van ruwvoer en een betere benutting in het rantsoen. Op bedrijven kunnen we met ons programma MelkEfficiënt het werkelijke voordeel inzichtelijk maken.”‘Een gemiddeld melkveebedrijf kan zo € 20.000 per jaar pakken’Gaan er door de nadruk op benutting een verschuivingen plaatsvinden binnen de gebruikte rassen?“Dat verwachten we wel. Binnen de honderden rassen selecteren we een aantal voorkeuren. Dat deden we al, maar door de nieuwe inzichten blijft dat veranderen. Het aantal rassen dat we adviseren zal mogelijk afnemen. Door beter te kijken naar de benutting is bijvoorbeeld niet alleen het zetmeelgehalte bepalend voor de keuze van een ras.”Hoe komt ForFarmers aan de informatie?“Elk jaar doen we teeltproeven. De mais gebruiken we ook voor voerproeven bij de koeien. Op die manier worden relaties gelegd tussen kenmerken van de productie op het veld en de benutting in het dier. Via het programma Feed2Milk maken onze adviseurs op bedrijfsniveau de beste keuze voor het ras qua teelt en rantsoen. Ook verzamelen we tijdens het hakselen steeds meer data van de werkelijke drogestofopbrengsten en gebruiken we ervaringen met nieuwe oogstmethoden zoals shredlage. We onderhouden daarvoor goede contacten met loonwerkers. Dat is ook nodig, aangezien die een belangrijke rol spelen bij het succes van de maisteelt.”Is de werkwijze van ForFarmers ook veranderd?“In onze advisering heeft ruwvoer de afgelopen jaren een nog prominentere plaats gekregen. Melkveespecialisten en teeltspecialisten zitten voortaan aan één tafel. We hebben een team van zeven teeltspecialisten ruwvoer om de melkveeadviseurs en de loonwerkers te ondersteunen. Ze denken vanuit het dier en vertalen dat door naar de teelt. Dat deden we al maar nu is er sprake van een absolute integratie.”Lees meer artikelen over mais in digitale Boerderij mais-special