Tag van: ‘Archiefpagina VII: Specialisatie in de landbouw’ uit de rubriek Zo ging het toen.
Vroeger lag het kuikenseizoen in de koude winter. Om de beestjes goed op te fokken, werd een warme kunstmoeder ingezet.
Wintermelk was duurder, ondermelk en wei ook. Dat betekende geen volle portemonnee, maar juist hogere opfokkosten voor kalveren.
In het najaar de putten leegrijden voordat je het land niet meer op kon, was 40 jaar geleden heel gewoon.
Kunstmest strooien met een schotelstrooier ging sneller dan handmatig strooien. Het ging ook (iets) preciezer.
Regels leidde tot sterke specialisatie van de pluimveehouderij.
Opfokken in een frisse buitenwei was populair maar de vele arbeid was een nadeel.
Een varken was vroeger een levende spaarpot. Als hij slachtrijp was, kwam er geld binnen. En vlees.
Jonge kippen snapten niet meteen waar zitstokken voor waren. De strooisellaag was fijner.
Vroeger gingen zeugen elke dag de wei in, sommige boeren hielden daar nog een tijd aan vast.
Het was een vertrouwd beeld: volle melkbussen aan de weg, klaar om opgehaald te worden.
