‘Stop toch eens met wensdenken op postzegelniveau’
Terwijl ik deze column schrijf, regent het alweer volop in ons land. Het uitrijseizoen van mest wordt steeds nijpender. Vanaf maart volop mest rijden of pas in mei scheelt een slok op een borrel. Dat is balen, maar is inherent aan ons vak. Onze Duitse buurman zegt dan: ‘Das ist Landwirtschaft’. Je hebt te maken met de grillen van de natuur. Dat is lastig af en toe, maar daar heb je toch geen invloed op.
Rivier de Dinkel heeft zijn oorsprong bij Ahaus in Duitsland en de rivier komt dan via de stad Gronau volgens Duitse normen ‘schoon’ Nederland binnen. In Nederland voldoet hij niet meer aan de norm en is hij ‘vuil’. - Foto: Ronald Hissink
Waar we zelf ook geen invloed op hebben, maar waarbij we wel door anderen in een hoek worden gedrukt, is de mestplaatsingsruimte. Vorig jaar is een deel van onze grond al afgenomen door ‘bufferstroken’ aan te merken, die niet bemest mogen worden waardoor je minder plaatsingsruimte hebt. Nu wordt de derogatie afgenomen, die ook de mestmarkt onevenredig hard raakt.
Extensieve boeren die de kringloop al jaren keurig op orde hadden, moeten nu in één keer mest afvoeren en extra kunstmest aanvoeren. Hoe krom kun je het bedenken? Zelfs de grootste milieuactivist zal hierbij de wenkbrauwen fronsen. En dat allemaal omdat ons water vervuild zou zijn. Als we werkelijk ons water zouden vervuilen, zou ik er nog mee kunnen leven, maar dit is weer een politiek spel over de rug van de boer.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
