‘Rabo zwemt in het geld, maar familiebedrijven dreigen te verzuipen’

Wat maakte de Rabobank weer een prachtige winst vorig jaar. Bijna €5 miljard. De directeuren van de bank glommen van tevredenheid. Topman Stefaan Decraene roemde de kapitaalspositie van de Rabo. “Waarschijnlijk zijn wij nu de best gekapitaliseerde bank van Europa”, pochte hij. Volgens hem is er nu een forse oorlogskas voor potentiële overnames.

Ik weet een betere bestemming voor deze oorlogskas: het stikstofprobleem voor de boeren oplossen. Directeur Food en Agri van de bank, Alex Datema, schetste een week eerder de problemen van de boeren als gevolg van het stikstofoverschot. De grote bedrijven lossen het soms nog wel op. Die kopen een tweede locatie op om zo stikstofruimte te creëren. Dat zijn de bedrijven met 300 tot 400 koeien. Veel moeilijker ligt het met de ontwikkeling van familiebedrijven. Die zitten vaak rond het gemiddelde van 130 koeien. Als die mee willen in de toekomst, moeten er 20 tot 30 koeien bij. Voorheen loste men dat op met een kleine uitbreiding van de stal. “Een paar spanten erbij”, zegt Datema. “Dat kan nu niet meer. Er moet grond bij om mestruimte te krijgen.” En daar loopt het mis volgens hem. De stap naar de aankoop van meer grond blijkt vaak te groot. Daardoor stagneert de ontwikkeling bij de familiebedrijven. Hij vindt dat jammer en geen goede zaak, want de totale structuur van de landbouw moet verbeteren. Die is in de transitie van de landbouw broodnodig. Dat blijkt moeilijk. Dat zie je ook aan de tegenvallende vraag naar geld uit het Transitiefonds van de Rabo. Dat wordt vooral gebruikt voor de aankoop van grond. Kennelijk gaat het vooral naar de grote bedrijven.