‘Nieuwe kijk op heen-en-weergesleep door coronacrisis’

Het eindeloze gesleep van goederen, voedsel en mensen bekijk ik nu door een andere bril door de coronacrisis.De eerste week thuiswerken zit erop. Wie had kunnen bedenken dat we, door het coronavirus geplaagd, alle sociale contacten tot een minimum terug moeten brengen. En waar ik nu moet omschakelen naar thuiswerken, doen veehouders dat altijd al. Toch is ook op het boerenerf de impact wel voelbaar. Ik vraag mij af of we nu ook de tijd pakken om naar het grote geheel te kijken.De impact van corona ontgaat niemand en het einde van de maatregelen is nog niet in zicht. Dit scheelt veel ‘onnodige’ aanloop van vertegenwoordigers. Maar ook de waardevolle bezoeken vallen weg. De kritische blik van dierenarts of voeradviseur die meekijken in het management. Los daarvan gaat het leven gewoon door. De koeien moeten gemolken worden en het landwerk komt weer los. Signalen: melkprijs kan wel eens flink zakkenVanuit Italië hoor ik dat veehouders gevraagd wordt om minder melk te produceren. De markt geeft signalen af dat de melkprijs het tweede halfjaar wel eens een flink stuk lager uit kan pakken. Minder liters maal een lagere prijs betekent een forse daling van de inkomsten. Daarbovenop komt de moeilijke veehandel. Op de veemarkt in Leeuwarden was het aanbod vorige week een derde lager dan normaal en ook deze prijzen staan onder druk. Gelukkig bewegen de banken en de overheid in snel tempo mee met wat er gebeurt. Sneller dan ik voor mogelijk hield. De valkuil van snel handelen is dat er vaak meer ruimte is om ‘creatief’ met de geboden hulp om te gaan. Als ondernemer vraagt dit wel zelfdiscipline, om moreel juist te reageren en er vooral geen misbruik van te maken. Afhankelijk van China, doordat te veel mensen voor de laagste prijs zijn gegaan?Waar gaat dit – in het grote geheel – heen? Dat weet niemand. Pas achteraf kunnen we verklaren wat er is gebeurd. Wel zie en hoor ik van buiten de agrarische sector geluiden dat het Westen wellicht te afhankelijk is geworden van China. Zolang het goedkoper was om het vanuit ‘de werkplaats van de wereld’ te importeren, hield je de eigen productie in Europa niet in stand. Te veel mensen gingen voor de laagste prijs. Ik denk zeker wél dat de eenzijdige focus op prijs in de afgelopen decennia doorgeslagen is, zowel voor elektronica als voor voedsel. Daarbij de kanttekening dat lokaal niet ophoudt bij de gemeentegrenzen; hoewel die ook steeds verder weg liggen. Heen-en-weergesleep van goederen, voedsel en mensenLokaal stopt ook niet bij de landsgrenzen. Maar het eindeloze heen-en-weergesleep van goederen, voedsel en mensen over de hele wereld ga ik wel anders bekijken. Deze coronacrisis geeft ons een nieuwe bril, zodat we anders naar dezelfde realiteit kijken. Kringlooplandbouw en coronacrisisWellicht dat deze nieuwe bril door de coronacrisis ons ook wel een nieuwe kijk op kringlooplandbouw geeft. Welke input kunnen we nu toch wel in één keer missen? En welke bezoeken blijken – nu je ze mist – toch wel waardevol? De korte termijn dwingt ons nu tot meer zelfredzaamheid. Het hele gezin thuis en weinig nieuwe input van buiten. Welke veranderingen dragen positief aan de zaken bij en gaan we de komende tijd proberen vast te houden? Tot slot wens ik een ieder gezondheid en wijsheid toe in deze tijd.